MEVLÂNA’yım ben!

Yolların düzünde
Her kulun yüzünde
Huzur ararız
Gönülleri yoklarız
Hakk’ın verdiğinde
Alanın gördüğünde
Cümlemiz beraberiz

Yamayı dilemeyen
Yeniyi bulamayan
Elbet açıkta kalır
Açıklık nereye kadar götürür?
Eyvallah diyene kadar
Aydın gönülde
Gidiş korkusuz olur
Sahipsiz kaldım diyen
Yardımcıyı kimden alır?

Cehennem nerde başlar,
Nerde biter?
Gönlünü O’na bağladığın an bitiştir
Nurunu harcamadığın
Varışa hazır olduğun zaman
Işığın sana buldurur
Nurunu harcayan
Varışta yolunu ne ile bulur?
Göçünden kıyamete kadar olan zamanın
Sana Cennet veya Cehennem olur
Nurun kadar yaklaşmış olursun
Hiç harcamamışsan
Doğruca O’na varırsın
Çünkü aradan mesafeyi silersin
Olayları bölersin
Doğruca O’nu bulursun
İşte arandaki perde
Senin cehennemin olur

Yaktığın her lamba
Derecesine göre aydınlatır
Gün ışığı her yanı aydınlatır
Biz günden alalım
Gecede karanlığı silelim
Gecenin ibadeti
Neden daha makbuldür? denir
Çünkü gece günün muhasebesine düşülür
Olaylar paylaşılır
İbadet bunların üzerine örtüdür
Çünkü muhasebe
Sadece Yüce’dedir

Gönüllerde olanlar
Her kulun amacıdır
Yumağın sargısında hata var ise
Bitişte yargıya düşer
Suyun akışına taş atarsan
Ayağına takıldıkta
Sorguya düşer
Gayrette hata olmaz
Merdiven çıkmayı dileyen
Gayret etmeden çıkabilir mi?

Aydan göle ışık vurdu
Gören kul baktı durdu
Gölde olsa ışık vermez
Dünyayı aydınlatmaz
Yeri ne ola ki?
Değiştikte gölgesi göle vurmaz dedi
YUNUS’um geldi:

YUNUS’um dedim geldim
Ayı göle indirdim
Gölden göğe ben çıkaramadım
Neden?
Gölde gölgesi olduğundan
Aslına gücüm yetmez
Gölgesine dahi elim ermez
Gözle gördüğümü
Gönüllere gezdiririm
 

Nalbanta gitsen
Atını nallatsan
Koşuya hazır olur mu?
Nasipse olur
Ne var ki sen gene de nallatırsın
Öyle bekletirsin
Ne düşene sözümüz
Ne deşene
Gölün verdiği gölgeyi sildik mi?
Göktekini görürüz
Öylece aslını buluruz
Eyvallah diyelim
Sözümüzü MEVLÂNA’ya verelim:

Yudum yudum verir
Verdiğinde görür
Sende mi? diyene
Gönlünce sitemde durur
Sitem ona yaraşır mı? demeyin
Onun sitemi
Ona yaraşır
Yongayı ufalayan
Yeri ocaktır diyene
Yamayı söken
Yamasız gezerim diyene
Ayağım yerde iken
Gönlümü serde bulurum diyene
Diyen kim? demeyin
Aranızda aramayın
Her kim öyle düşünürse

Cennetini dilediysen
Gönlünü mamur et
Çünkü cennet sendedir
Cehennemden korkun var ise
Verdiğini bilesin
Allah’ımdan diyesin
Cehennemi gönlünden silesin

Hasret kimin?
Elbet O’nun
Meydan kimin?
Elbet senin
Sayısız verir
Sayılı alır
Sayısız verdiği nedir?
Vasıfları
Sayılı aldığı nedir?
Kendine malettiğin tek vasfı
Sayısız vasıflarından bir tekini
Kendine malettiğinde
Yerini bulmuş olursun
Aymayı bilirsen
Aynayı görürsün
Sevmeyi bilen kim?
O’nun vasfına eren
Susmayı bilen de öyle
Korkuyu silen de
Fakire gülen de
Sen O diyen de
Yumağı açmazsan
Örgüyü örmezsen
Ne gelişinin
Ne gidişinin hükmü kalmaz

Ya Allah diyelim
Sözümüzü bağlayalım
Verdik ya
Sevgiyi saygıyı sabrı
Sayabildiğince gider
Kulu vardır sabrı ile bulur
Kul vardır sevgiye dayanır
Eyvallah


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah