(Kadir Gecesi)

MEVLÂNA’yım ben!

Ey yolun yolcusu
Gönlüne kolcu oldun mu?
Aldığın ile verdiğini
Kendinden kendine sordun mu?
Cümlenize selam olsun
Her bilenin bilmeyen ile
Kapısı açılsın

Yolda düzü aradım
Güzeli düzde gördüm
Dağılan toplanırsa
Sözünü bilir sandım
Yamayı alamadım
Söküğü bulamadım
Geldim gittim yuvaya
Dosttan gayrı göremedim dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Ne işte ne güçtedir
Ne taşta ne saçtadır
Almayı bilen için
Sunmayı dileyen için
Bağladığı baştadır
Gör dedim yazanı
Bilmeyesin bozanını
Her adımda tozanını
Almaz bilmez deseler de
Durma sakın yolunda dedi
YUNUS’um gönülden gönüle
Yumuşak aldığını
Yumuşak verdi

Gördüğün her zerre
Selamını iletir
Gönlünde olanı söyletir
Almak vermek elindedir
Yapıya emek verdi isen
Kapıda hizmet gördü isen dedi
YUNUS’um dize geldi
Yemen’den aldığına
Emirden bulduğuna uydu

Her ata binemedim
Her katta kalamadım dedi
Yemen’den aldığı söz ile
ALİ geldi:

Çiçek çiçek açacak
Böcek her çiçeğe uçacak
Kötü iyiden kaçacak
Kötü var mı? diyene sözüm
Bize var mı? diyen
Her gün olaylara
Nokta koyuyor ise
Sorguya düşmemeli
İyi dediği de kötü dediği de
Kendi malzemesidir
Her zerre hayra yöneliktir
Kendini bilmeyi dene
Allah’ımın Yüce Adı ile
Başladığın her olay
Sendeki perdeyi aralar

Nokta nokta bir oldu
Aka aka gür geldi
Bilene rahmet
Bilmeyene zor geldi
Selamını getirdik
Adı ile götürdük
Yazmayı bilen değil
Süzmeyi bilen
Yerini bildiği halde bulandır
Selamını aldınız
İletici olunuz
Konuk gelmedik diye
Birbirinize bağlı kalınız
Zoru aştık deyiniz
Kolaya şaşmayınız

Anlat denir
Oradan, ne dediyse Yaratan
Üç yerden söz edelim
Üç yoldan koz alalım
Diyelim ki;
Yapı birdir, bir kalacak
Kapı dörtten gelecek
Her kapıdan giren
Aynı konutta yerini alacak
 

(Soru: Dörtten murat nedir?)

Her yol birdir dediysek
Dört kitabı verdiysek
Kapı kapı dolaşsan da
Aynı konutta birleyeceksin
Tek söz ile gürleyeceksin
Resulünden aldığın gibi
Kur'an’da bulduğun kadar
Alışacak oluşacak
Her gelen ile buluşacaksın

Değirmen döne döne öğütür
Allah’ım kulunu yana yana eğitir
Ne candan geçelim
Ne dünden geleni açalım
Dergah dedik bildi isek
Cümlemiz kucaklaşalım
Söylendiği yerden
Kumun elendiği bilinsin

Sözden söze değil
El el ile övünsün
Şükürde selamet
Hamda keramet vardır
Kaynak arasan bulursun
Sular ile gark olursun
Öylece;
Şükür Allah’ım der
Her zerrende
Aldığın ile övünürsün

Çölde susuz kaldı isen
Dost oldum Allah’ım
Her zerrem ile diledim dersen
Çöl ortasında suya kavuşursun
Allah’ıma hamd edersin
Her niyazın
Allah’ımın izni ile başlar
İzin ile devrini tamamlar dedi
ALİ getirdiği cümle niyazı
Her birinize iletti

Yüce olan Allah’ımın adına
Sıtk ile bağlandım
Her sözümü
Bağlılığım ile noktaladım dedi
ALİ sözün sonunda cümlenizi
Niyaza davet etti
Resulünün verdiğidir
Allah’ımın gördüğüdür
Selam cümlenize
Selam cümlesine
Selam cümlemize dedi
ALİ yürüdü

Aydın günde oluşan
Aydın günde buluşur
YESEVİ ile
Her uçan kuş konuşur
Her çiçek tanışır
Her yolcu danışır

Geldik bir söze
Sorduk bir yaza
Yaprak her ağaçta
Döküm vermez
Bağlılık dürtü ile çözülmez
Alsın diyelim
Niyazda olalım
Bekleme, dost kapısı bir değil
Saklama, dost yapısı gizli değil
Az yedik az içeceğiz
Aldığımız nasip ile
Dilenen anda uçacağız
Dolu aldık boş kalmasın
Dolu aşı kuş yemesin dedi
YESEVİ’den gelen sözü
Cümlenize mal etti
Kaldığı yerden değil
Uyduğu yerden nasibi gür geldi


Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah