MEVLÂNA’yım ben!

Hoş gördüm
OMAR yolu söyler
Yoldan yolcuyu sular
Yaratan bol olanı verir
Sudan yudum verir

OMAR’dan gelen haber
GARİB’e müjdeler der
Suyundan sunulacak
Kulları yunulacak
Allah yanında
Yuvan, CAMİ-İ EKBER olacak
CAMİ-İ EKBER;
Allah'ın en kutlu yuvalarından
Allah Yuvan, Yuvan yolun
Mümin kulun Allah'la yakınlığı
Cümleye bildirilecek

Mevlâna'yım!..

Ad, YUVA
Allah yolunu açsın
Sana kolunu açsın
Allah hayırlı etsin
Murada kavuştursun
Gönül yüce
Yaşı küçük , adı büyük olan çocuk
Adı, ona bizden verildi
Yuvanıza malum edildi

Olamayan duyamayan düşünsün
Yalnız kalmak nedir öğrensin
Dünyada olan akraba hısım, neyler?
Ne yuvayı yola koyar
Ne kula kuvvet verir
Ne cesaret tartılır
Ne hastaya şifa verir
Ahiretten kuvvet alan
Dünya yalnızlığı bilmez
Allah öyle kulunu darda bırakmaz

GARİB’im bizden
Suyumuzun, yolumuzun, duamızın
Hepsini alır.
Düşünmez, yanmaz
Yalnızım demez
Değil ki yalnız
Hep bizler varız
Düşünme onu, deme sen beni
Duman mı olacak, Dede gelecek
Yuvam burası, yudum yarısı
Ben yarısı, GARİB yarısı
Dedeyi paylaşmayın
Dede gönüller yolunda
Mümin kulunda
Gezer görür, yön verir

Allah yol açtı
Seni bu yola seçti
Manayı gördün
Yoluma girdin
Amade oldun
Yumak sarılır
Sevap verilir
Suyun içilir
ÇAKIR yuvanın düğüm sorar
Düğüm çözülür
Yuvan sevinir, güzel gün gelir

Adanın suyu, sevilir huyu
DM. Durum müsait.
Adanın yolu, dumanın
Meramın susmak
Suyun yolun bulmak
 

Asya’nın yarısı karışık
Amade olan yok
Mümin gönüllü olan yok
Hırs peşinde koşan çok
SAM’inin yurdunda
HAM’inin ilinde öyle
Anınca susmak düşer
Susup beklemek düşer
Amade olmak düşer
Duydum dediğini
Gönülden amade olduğunu
Düşünmek boş
Yuvana gelen hoş
Dünün yuvası
Gelenin kocası sunar
Suya yol yapar
Andığım yuva yuvaya bakar
Amadeyiz emrine
Allah'ın verdiğine
Düşünmek boş
Mümin kula koş.

(Resim verildi: ZEYD BİN HARİSE)

Yuvanıza gelen
Dünyadan geçen
ZEYD BİN HARİSE
Yuvanıza 'YM, DM, gönül müsait dedi
Suyundan verdi
Analığının, dünyanın en bahtlı kadını
FATIMA’nın ve yavrularının
Selamlarını getirdi
Analığı dedim ya
(Hz. HATİCE)

Ulu’nun duası mıdır?
Kulunun gümüşü müdür?
Gönül alması mıdır?
Allah'a yol soran
O'nu yanında bilen, kalmaz
Gitsem demezsin
Bana doymazsın
Söze duyulmaz
Güneşten yanmaz
Yudumdan şaşmaz
Gününüz gelecek
Gündüz yudum
Gece günüm diyeceksin.

GARİB ‘Yuyan’ım’ diyor
Yudumdan şükrediyor
Yuvasına gülüyor
Yasin’ini okuyor
Allah görür, kalbini bilir
Yuvasında yorulur
Sunduğundan içilir
GARİB’im üzülme
Yolunu şaşmazsın
Duanı bırakmazsın
GANİ’den aldım haber
Suyunuz, yuvanız ferahlar
Gününüz aydın, yüzünüz gülgün olur
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah