01 EYLÜL 1971


MEVLÂNA’yım ben!

Hasret olmadık
Nerede? demedik
Her an beraber kaldık
Sunulanı yerinde gördük
Sevince ortak olduk
Sunulan, Allah’ımdan alınandır
Allah’ımdan verilen
Elbet hayırdır
Sevginiz,
Allah’ımın sizlere sunduğudur
Her kapıyı açtırır
Her sevileni buldurur

Kaide dendi
Kula üzüntü oldu
Yanlışlık yok dediğimde
Sizlere sunulmadan
MEVLÂNA’yım denilmeden
Ne ile beklerdiniz?
MEVLÂNA’yım denildi
Yuvanıza gelindi
Sabrı kaldırdınız
Aşkınızın hızından
Deryaya dalmaya çalıştınız
Deryaya nehir aşılmadan varılmaz
Nehri buldunuz
Ne mutlu size
Yolunuzu çizdiniz
Günde sabra daha çok yer vermelisiniz
Çünkü nehir bulunmadan
Nereye gittiğini kul bilemez
Rüzgara karşı koyamaz
Ancak nehri bulanın
Aşkına mesnet bulanın
Sabrı elbet az olur

Aşkı olmayan
Meşki ne yapsın?
Neşe neden?
Verilenin güzelliğinden
Güzelliği görmeden
Kaide ne ile bozulur?
Verileni kendine mal etme ile
Güzellikten maksat;
Kundaktan göğün gidişine
Gidişine uyuluşuna
Gitmeye de
Allah’ım emrin deyilişindedir
Atı bağlarsın kaçmasın diye
Tayı tutarsın tepmesin diye
Nasibinde kaçmak var ise
İpi kopar yine kaçar

Suyun akışı gibi
Berrak gönlümüz
Yumağın dönüşü gibi
Açık yolumuz
Ne gidenden kaçınılır
Ne gelene söz edilir
Zaten dünya misafirhane
Gelen gidene el sallar
Gidenin arkasına baktığı görülmemiştir
Ne var ki,
Bedenin kaldığı yerden
Ruh yürür gider
Beden ruhun yuvası
Dünyadaki hanesi
Hane viran olmasın
Kula zorluk vermesin

Giymek güzelliği arttırsa
Allah’ım kulunu giyinik yaratırdı
Dediğim fistan değil, gönül giymesi
Yarattığı kadar özenmiş
Yeter artık dememiş
Bıkıp da usanmamış
Neyi neyden ayırmış?
Hangi kulu kayırmış?
Denir ki;
İlahi adaletsizlik dünyada görülür
Adaleti öyle yüce ki
Sualine ne sen ne ben
Takdir koyamayız
Verileni ölçemeyiz
Ne var ki,
Allah’ımın verdiği
Dünyada ölçülmesin
Kulunu nerden sevindirir bilinmez

Terazide iki göz
Biri mana biri madde
Kimi kul manada kazanır
Kimi maddede
Kimi ikisini ortalar
Gücün yetince
Gücünce yardım edersin
Güğüm yetince
Güğümce yardım edersin
Yaptığın yardım;
Senin, onun ve Allah’ımın arasında kalsın
Çünkü, Allah’ım içindir yaptığın
Kulun takdiri seni kazandırmaz
Allah’ıma söylemeye de hacet yok, görür
Layık olan kuluna dilediği nasibi verir
Vermeyi sevene verme kuvvetini gösterir
Allah’ım cümleden razı olsun
 



Denize girersin
Karşı kıyıya geçeyim dersin
Nefesini yoklarsın
Huşu ile andığın
Aşk ile yandığın
Canan deyip koştuğun Allah’ım
Sana gemi gönderir karşıya çıkarır

Koyun ile kuzu giderken
Ne koyun alınır ne kuzu çekilir
Neyini? dersen
Ayırmaya kıyılmaz
Koyun kuzudan ayrılmaz
Koyun yumuşak kula benzer
Kuzuyu koyun besler
Olmasını dilediğin
Olsa diye beklediğin
Koyun kuzu misali beslenir

Sohbet gerekmese, yol açılmaz
Allah’ım gerekmeyeni nasip etmez
Sohbetimiz gereklidir
Yeri mekanı ayırmak
Ne senden ne benden
Nasip kadar alınır
Desti desti doldurulur
Ne dökülür ne yayılır
Nasibi olan gelir
Alınmayın yerinmeyin
Allah’ıma duacı olun, şükür deyin
Sofranızdan kaç kul geldi nasip aldı
Allah’ımın lütfu değil midir?
Gelenler sizlere duacı oldu
Karınca karınca
Arı beyi yerince
Bal alırsın, yuvana koyarsın
Arı gibi verimli ol
Karınca kendine, aldığı da kendincedir
Allah’ım ona o kadar nasip verir
Çünkü yalnız kendini düşünür
Kendi için çalışır
Aç kalmaz, çok bulmaz
Arı verimlidir
Verdiği kadar alımlıdır
Elbet hem balı hem hali sevilir
Ziyafet, kulun kendi nasibidir
Ziyafet dersin hazırlarsın
Nasibi ise yer
Huydan alan
Nasibim desin sevinsin
Güzel huyun kazandırdığı olasınız

Düğümü dolan
Dünyaya bağ atmasın
Kement ile bağlanmasın
Dünyaya sevgimiz
Allah’ıma aşkımız olsun
Dünyayı da Allah’ım yarattığı için sevelim
Sevgimizi tepsi tepsi sunalım

Kuzu sürüsünde koyun olduk
Birbirimize sevgimizi bağladık
Ne kuzu koyundan
Ne koyun kuzularından geçer

ALLAH’a ısmarladık

Sorgumuzun YM olduğu bilinir
Kaçınılan yok
Yerini değil yolunu düşün
Merdane diledin
Allah’ım dedin
Gücün yettiğince duacı oldun
Gönüle şüphe koyma
Rüyayı nasıl görsen
Hayırdan başka şeye yorma
Kapalı olan açılır
Defter senin olsa
Yazı benim olsa
Dileğimizce yazarız
Yazıyı yazanla
Gönüle koyanla
Ne dediğini yapar
Ne o yola düşer
Allah’ımın izni ile
Yazıyı dediğin gibi de yazarız
Ne var ki sen okuyamazsın

(Okunamayacak kadar küçük yazılar ve yazıların manası:)

Elma yedim
Halden dedim
Armut aldım
Ham bu dedim
Seni de kendim gibi bildim

Elbet seni de
Benim gibi bilirim
Eğer kendim gibi bilmesem
Şaka mı ederim?
Allah’ım cümleden razı olsun
Kuzu sürüsüne, koyunum
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah