15 KASIM 1971


(Kadir Gecesi)

MEVLANA’yım ben!

Hoş gördüm
Aşk ile geldim
Meşke düzen kurdum
Cümleyi Gül’e bağladım
Yaprak olan her dalın
Goncasını derdim
Meclisimize serdim
Allah’ım sizlerden de razı olsun
Sahipsiz bırakmasın
Öksüz kalıp yakmasın
Öksüzlükten maksat
Alllah’ımın öksüzü olmasın

Oymayı ele aldık
Yumağı oyma misali işledik
Seferden dönenden soru edersen
Diyeceği çok olur
Çünkü sefere gidenin
Görgüsü genişler
Çok okuyan, zahiri alır
Çok gezen, içinde yaşar
Zahirden olmak
Şüphe ile karşılanır
İçinde yaşamak
Olduğunu bilmektir
Yolun ötesini bilir misin?
Gitmediğin yerin bilgisi olmaz
Sadece duygusu olur

Gecemiz diyelim
Dünya gününe uyalım
Yamalı fistan giysek
Nasibimiz diyelim
Altın sahanda da yesen
Bakırda da yesen
Aşın tadı değişmez
Değişen, övüntü verendir
Benim olmayanla övünmek
Elde olmadığında
Dövünmeyi gerektirir

Yosunun değeri
Denizin dibinde olduğu müddetçedir
Denizin yüzüne çıktıkta yayıntı olur
Gayreti gösteren
Denizde yüzmeyi bilendir
Sahili dileyen
Denizden çıkandır
Gölgeye neden kaçarsın?
Güneş yakmasın diye
Güneşin yaktığı görülmüş mü?
Eğer kendini alıştırırsan.
OSMAN der ki;
Doğduğum gibi kalayım
Kaldığım gibi varayım diye
Duacı olunsun
Allah’ımın nurunu
Harcamadan bulalım
Dünyanın güzelliğini
Öylece görelim

Soframız kurulur
Aşımız taşınır
Cümlenize sunulur
Allah'ım cümlenizden razı olsun
Hep beraber eller kalksın
Cümle geçmişlerinize
Cümlemizle Fatiha okunsun
Dualarınız alındı
Hayrat misali
Elden ele dolandı
Gönülden gönüle aktı
Bayramın gelişi
Dualar ile karşılandı
Bayramdan maksat
Edilen dualardır
Çünkü her anılan geldi
Geldiği ile kucaklaştı
Samanyolu Yuva’ya yol açtı
Yolumuz Yuva’nın
Kolumuz GARİB’imizin
Cümlemiz cümlenizin duasını aldık
Allah’ım dedik

Uygun olan
Dolguya gelendir
Dolgu nedir bilir misiniz?
Müminin aşk dağarcığı
Kalem neden oynar? derseniz
Söz sohbetin tuzudur
Kalbimiz dolgundur
Gül’ümüz yolumuzdur
Gelmeden umdunuz
Muhakkak gelir dediniz
Camiyi bina eden
Gönülleri yoklamaz mı?
Cümle mümin kullar
Gül’lerini koklamaz mı?
Ateşler yansın
Yanan kor olsun
Güzelliği yanışta bulsun

Selam dedi Gül’ümüz
Dünyadaki yolumuz
Ahirette umudumuz
Duaların edildiği an geldi.
(Neden haber verilmedi?)
Heyecan büyük olurdu
Sofraları açık olsun
Sohbetten Allah’ım
Mahrum bırakmasın
Ümmetimin şüphesi bütün olsun
Kolumuz cümlesindedir dedi
Selamladı, yürüdü
Hepinizin sırtını okşadı
Allah’ıma emanet olsunlar, dedi
 



Göçünüz umduğunuz gibi olsun
Okşanan sırtlarınız taşa gelmesin
Mutlu gecemiz kutlu olsun
Allah’ım kainatı nur ile boğsun
Amin diyelim
Gül’ümüze Fatiha okuyalım
Tevazuun en büyük örneğini
Bu gece gördünüz
Fatiha’yı önce cümleye okuttu
Sonra kendine sunulanı
Cümleye dağıttı
Onun elinden dağılan, cümlenin.
Cümle Ümmet-i Muhammed
Kullarının ruhunu
Kat be kat şad etti. Cümlenin.

GANİ der ki;
Dünya ahiretin kapı eşiği
Ne var ki nasibin beşiğidir
Açılan her kapı kulu içindir
Yumuşak yolu içindir
Almadan verilmez dersen
Vergiden kaçmış
Şüpheye düşmüş olursun
Karşılıksız hiçbir şey olmaz
Ne var ki;
Karşılığını Allah’ımdan bekle
Yemişi tazeden
Kalmışı kurudan seç
Yemeden duran
Bayata dönendir
Yemeyeceğini kurut, çürütme
Aşın tuzu katıldı
Sofraya geldi
Birer kaşık yendi
Allah’ım cümleden razı olsun

Hayalin hududu
Kesintiye gelmez
Şafakta denize varan
Denizde güllerin açtığını görendir
Günün gecesi
Kulun gönül penceresidir
Pencereden bak
Kapatma sakın
Göreceğin karanlık değildir
Çünkü gönlü aydınlık olan
Karanlığı görmez
Karanlık olmasa
Yıldızlar bilinmez
Yıldızlar görülmese
Gece sevilmez
Deryaya gece
Yıldızın gölgesi düşmez

Oymayı ele aldık
Hz.ALİ’ye kalemi verdik:

ALİ’yim geldim
Selam cümlenize dedim
Kahır ile duymadan
Dünyayı bilin
Cümleniz dünya kullarını
Karşılıksız sevin
Sevgiyi gönülde
Bohça misali sarın
Yasin okuyandan
Allah’ım razı olsun
Elim elinde kasın
MEVLÂNA’nın kızı
Cümlenizi aydınlatsın
(GARİB mi?)
Evet
Yolumu almak değil
Yolunu bilmektir asıl olan
Ehil olanın zillete düştüğü görülmez
Zillete düşene tekme vurulmaz
Vurulan tekme
Ona denk olandandır
Selam cümlenize
Allah’ımın kulları
Aydın olsun yolları
Milyonları aldım
Cümlenize duacı oldum. Selam.

Mevlâna’yım ben!..

Aynayı eline alan
Yüzünü görür demedim mi?
Yazı da kulun aynasıdır. Cümlenin.
El açalım cümle için deyin
Kendinize duacı olun
Dolunun yanında boş olmaz
Dolan, boşu bırakmaz
Defterimiz, GARİB’imizin olsun
Yumaklar, yazılarımızı alsın.

Hz.HATİCE der ki;
Gelişim sevgidendir
Analığım cümlenizedir
GARİB’e hususiyet verilmesi
Gönül bağımızdandır
Dünyada olan
Yüce dağımızdandır
Meylini dedim
Dağ ile misal verdim
Yediği onda, dediği bendedir
Yazdığı sizlerde, gördüğü bizlerdedir
YM. dedim, geldim.

Uyku ile bulan
Uyanık kalmakta direnmesin
Allah’ım cümlenizden razı olsun
Gönüller yolunda bağlantı oldu
Cümle ile bağa girildi
Sohbetin tadına doyum olmadı
ALLAH’a ısmarladık diyelim
Alınanları hazma verelim

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah