MEVLÂNA’yım ben!

Huzur; arayan değil bulandadır
İçindeyim diyendedir
Ne aradığını bilen
Huzura uzak kalmaz
Yumak sabır ile sarılır
Her kula bir yönden sabır
Bir yönden sabır yolu verilir
Allah’ımın verdiği
Kulun ‘Dert’ dediği
Allah’ımın kuluna olan sevgisindendir
Derdi olmayan kul
Allah’ımı unutur
Dert, Allah’ımı daha çok andırır
Neden? denir
Allah’ımın Ulu kulu dertli olur
Dünya bağı çözülür
Dert alan nasıl dünyaya bağlanır?
Halbuki dünya gelip geçicidir
Ben size geldim
Siz bana geldiniz
Birbirimize hayır kapısı açtık

Ecel gelmeden ölüm olmaz
Ölüm gelince kul önleyemez
Sizler bana sevap kapısı açtınız
Allah’ım için yapılan her şey, sevap kapısıdır
YUNUS EMRE
Allah’ımın her verdiğine eğildi
Verilene eğilin

Eğilmek, inmek değildir
Eğilmek, Yüce’ye varmaktır
Varmak için değil
Aşk ile eğildi. Eğildi, buldu
Bulduğunda, kendini Yüce’de gördü
Sevmek de Yaratandandır diye.
Çirkin denmesin
Her yaratılan;
Güzel ile çirkine sahiptir
Ne var ki,
Güzel ile çirkini örtün
Nasıl ki mümkün olan gayreti
Yuvanıza verirsiniz, süslersiniz
Güzel olsun dersiniz

Çok bilirim diyen
Cehaletin pençesindedir
Bilmediğinden yakınandan
Çok şey bekle
Kendine değil karşındakine bak ki
Kendini ayarlayasın
Kul kendinde hata bulmaz
Karşısındakindekini görür
Sen kendini ona göre ayarlarsın


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah