MEVLÂNA’yım ben!

Yumuşak oluşun gününe vardık
Yazıyı veren güne niyet kurduk
Allah’ımdan iznini aldık

Salıyı çarşambaya bağlayan geceye
Kapıyı açtık
Gününü, geceden güne
Cumayı seçtik
Cumayı, sadece gündüz dileyene
Sorusunu seçen gelsin
Sorunun yeri faldan değil
Yoldan olsun
Sonun ne olacağı değil
Çıkamadığın olaydan yolu sorulsun
Gününü verdim
Cumayı seçtim
Cuma'dan başka günde söz yok
Gecenin seçimi yok
Salıya başlayacağımızı verdim
Gece sohbetimizde olanların
Gündüze katılması yersiz
Geceden nasip alan
Günde başkalarına da hak tanısın
Çünkü günde vakit dar
Kul ayrımı yapılmasın
Denilene gün verelim
Ne var ki
Biz onun yuvasına varalım
Salıyı onun ile açalım
Salıyı, denilene verdim
O gün, günde sözü açtım
Salıdan sonra
Sadece cuma günü
Gündüz sözümüz olacak
Dört yıl hepiniz sabır ölcüsünü verdiniz
Gelenden hiç şikayetin olmadı ki
Onun sabrı zaten cok önceden bilinir
O yüzden lütfuna nail olur
Ne var ki,
Lütuftan hepiniz nasip alırsınız
Onun icin, gününü vermek
Vazifeye ölçüye vurmak gerekir
Vazifemiz belki arttı
Ne var ki
Ölçüde olanın yükü hafif gelir
Kim olursa ne denirse
Gün değişmez
Sözümüz anda yetti.

ALLAH’a ısmarladık.

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah