MEVLÂNA’yım ben!

Olmasını dilediğin
Neden kalsın? dediğin
Almaktan kaçınmasın
Yumuşak sözden geçilmesin
Olan, karara kalan
Allah’ımın emridir
Yolunu gözlediğin
Gelse diye özlediğin
Kararlı gelir
Sevincin büyük olur
Şeklen yol açılmaz
Allah’ımın emrinden çıkılmaz
Her olanı emirdir dersen
Huzur bulursun
Sabrı kendine sermaye ettin, kullandın
Bitti artık deme

Sütün verilişi değil
Alınışıdır önemli olan
Yağmur yağar sel ile
Bulut gider yel ile
Yağmur yağsın
Rüzgar essin
Güneşin önü açılsın
Kulun yüzü gülsün
Kararım verildi diyene
Sebep sormak yersiz

Asa mıdır? körü yürütür
Yağmur mudur? seli sürütür
Ne gelmekle niyet biter
Ne demekle söz yeter
Niyaza yer vermeli
Geleni Allah’ımdan bilmeli
Huzur oradadır
Yol yolu keserse
Köprü kurulur
Yoldan yolu geçmek için
Köprü aşılır
Aşana değil
Aştırana bakmalı
Sepete meyve konur
Boş kağıt da atılır
Boş olup, çiviye de asılır
Duman yoldan çekilsin
Şüpheni sil ki dağılsın

Çoban, davar sürücüsü
Ne onun kolcusu
Ne gönül yolcusu
Çoban olmasa da
Davar yerini bulur
Vardığı zaman görür

Duvar taşla da
Tuğla ile de
Kerpiç ile de örülür
En sağlam hangisi? dersen
Duvarın içindekine bağlıdır
Duvarın içindeki kimdir?
Allah’ıma sığınandır
En sağlam duvar
Allah’ıma sığınan kulun duvarıdır
 

Yemeyen ölür
Çok yiyen kalır denmesin
Ömür yazıldığı kadardır
Sebebi sorulan
Yazının temelidir
Yol münasip olsun
Gelen karanlıktan kurtulsun
Seven yolunu bulsun
Kainat gönlüne dolsun
Açılan, açıldığı kadar alır
Kaçılan, kaçıldığı yerde kalır
Daha ne çok alır
Ne öteye kaçılır
Meyve hamken yenmez
Olmasını beklersin
Daha tatlı yiyim dersen
Şeker eklersin
Reçel yaparsın
Tadın sonu yok

Sevginin ölçüsü yoktur
Aşk dediğin
Kulda aradığın
Günlük olaydır
Sonsuz aşk Allah’adır
Bulana değil, arayanadır
Sönene değil, yananadır

Yaprak mevsimi geldi
Ağaçlar bezendi
Durma yerinde
Olma derinde, çık gör
Yersiz deme, yer ara
Toprak deme, gül ara
Toprak; dikeni de ,gülü de besler
Kul, neyi nerden seçer?
Ayıran ayrılır
Seven kayırılır
Kul kuldan ölçü almaz
Allah’ına sığınan
Kuldan ölçü beklemez
Aymayı bilelim
Güzellik görelim
Karanlık dünya demeyelim
Aymakla yol açılır
Yağmakla bulut dağılır


ALLAH’ıma emanet olun.
ALLAH’a ısmarladık.

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah