MEVLÂNA’yım ben!

Meyveler oluşurken
Kadere konuşulmaz
Kuyuda su var ise
Harç ile doldurulmaz
Bilemeyen bilen ile bir olmaz
Bilemeyen hatalı görülmez
Aramazsa, nerde bulsam? demezse
Allah’ım uyarmaktan aciz değildir
Her olayın bağlantısı
Kulun görgüsüne açık değildir

Kumaşı alalım
Makasa vuralım derken
Bedene uyanı düşünürsünüz
Her kul sadece kendine uyanı alır
Sana uyanı öbürüne mal etme
Bir yanı noksan kalır
Her pişen aşı yalnız yiyen bilir
Yemeyenin sözünü etme
Dişine göre alır
Dişi olmayan
Bademi nasıl kırar?
Elbet taş ile
Aymayı bilmeyen
Nasıl uyanır?
Ayağına gelen taş ile elbet
Taşa küfredersin
Canımı yaktı dersin
Yaptığını bilsen
Eline alıp öpersin
Bana dost imişsin dersin
Unutmayın
Her yarattığı kula dosttur
Hayvana posttur

Dengini arayan rengini sorar
Ne renginde
Ne deseninde
Yazanın kaleminde
Çitçi toprağı sürer
İşçi ekini derer
Her kul topraktan bekler
Gönüller dostu gözler
Gördüğün O değil mi?
Suçladığın dahi O değil mi?
O seni gözler
O seni bekler
Onu bütün gönlünle sev ki
Sadece O seni sarar
Verdiği her karar
Kulun hayrına yarar

Sevdim sevebildikçe
Gördüm seçebildikçe
Yandım eriyebildikçe dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Dengi yuvada sardım
Yolda hayrette kaldım
Her gördüğümde
Sararıp soldum
Güzele güzel demek için
Sözümü buldum
Söyledim durdum
Kuşlarda kainatın ahengini dinledim
Sözün yetmediğine kâni oldum

Canım Cananın
Gönlüm Cananın
Benim olan neyim?
Geldim gördüm
Her şey benim dedim
Dünyayı benim sandım
Maddeyi kendime malettim
Aşkına düştükte
Her olayı deştikte
Odun idim kömür oldum
Deşmekten geçtikte
Yandım kor oldum
Yana yana bitmişim
Kül olup kalmışım
Ben benden çıkmışım
O’nun ile bir olmuşum
Bunu kim bildi?
Kulluğu kim çözdü?
 

Kar yağsa yağdı deme
Sel aksa gitti deme
Çölde kalsa yandı deme
Ne yanan senden ne sönen
Aşkın yakar
Aşkın dünyadan söker
Aşkın yaprağı döker
Gelenden gelmeyenden
Allah’ım razı olsun
Gönüller hep bir kalsın
Diyen demeyen
Yardımını dileyen
Allah’ım desin
O’ndan yardım dilesin
Yardımcısı gelir
Elini verir

Minareyi biliriz
Sesi alalım
Namaza duralım deriz
Ya Allah dedikte
O’nun ile bir oluruz

Mevlâna’yım!..

Suyumuz aktığınca
Her dileyen alır
Samanı ekinden ayıran nedir?
Ekini samana kayıran kimdir?
Allah’ım ne ayırır ne kayırır
Dumanı dağıtsın
Gününü hayır diye açsın
Her olayı geçsin
Sırtını sadece Allah’ıma dayasın
Gölgeye bakma
Karanlık diye lamba yakma
Karanlık gönlüne inmesin
Gayret senden uzak kalmasın

(Bunları kim için dersiniz denildi)
Ağasına dedim
(Mecliste olan birinin ağabeyi için)

Çam güzeldir
Dökülmez, yeşili gitmez diye
Çoban güzel
Sözden başka gütmez diye
Dost güzel
Çirkini bilmez diye
Kainat güzel
Kulundan esirgemez diye
Verenin;
Vergisi güzel
Sevgisi güzel
Sorgusu güzel
Alan da güzel alsın
Sergisinde görsün
Sorgusunda korkmasın

Gülenle gülmeyen bir olmaz
Ağlayan gülene vermez
Gülene sorarsan
Ağlayana hak saymaz
Dert senin değildir
Çünkü Yüce’den gelmez
Olaylar nedir? dersen
Kulun kuruntusu
Ulum kimdir? dersen
Meram bağında olan
Çorbaya tuzunu katan
Günün yorumuna katılan
TUZCU diye anılan
(TUZCU BABA )

Eyvallah diyelim
Yolumuzda yürüyelim


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah