03 HAZİRAN 1973


MEVLÂNA’yım ben!

Mümin olan bilir
Mürşid-i Kamil yolu bilendir
Dileyene verendir
Mürşid-i Mümin yolum nedir? diyendir
Bilene sorandır
Yolumuzu vermeye geldik
Gönülleri hoş gördük
Mor rengi örtü yaptık
Manayı kullarına
Gerektiği kadar açtık

Güzel olan odur ki;
Olana uymak
Uymayana uy demek değil
Her kul yapısı ölçüsünde uyar
Vergimiz ne söz için
Ne saz için
Mantığa uymayandan sen kaç
Kaçmayanı kınama
Her kulun mantığı
Aynı çözümü vermez
Yanlış mıydı? dersen
Kulun mantığı
Olayı hangi yönden çözerse
Doğrusu odur
Mesnevi’yi okuyan
Bilimini dokuyan
Çizgiyi düz çizmezse hatalı mıdır?
Elbet değil
Düz çizgi sanattır
Ya oyma?
O da sanattır
Sanatın daha güzeli
Daha çirkini olmaz
Oymayı çizen
Düz çizgi çekemez
Amma o da sanatkardır
 



Suyunu bardağa alan
Onda yudumu görendir
Gönlüne yolunu veren
Suyu deryaya dökendir
Katkıda bulunayım diyendir
O da edilen niyazlardır
Namazın sünnetini kılar
Resulüne hediye edersiniz, neden?
Onun cümleye dağıtacağını
Sizleri onlarla karşılayacağını bildiğiniz için
Demek ki hürmetimiz cömertliğinden
Mümin olanın niyazı cümleyedir
Kafir dersiniz
Kulunu cehennem bekçisi farz edersiniz

Kafirlik nedir?
Manayı yok bilen
Dünyayı hak bilen
Dünya elbet haktır
Amma mülkü değil
Mülkü de temel sayan
Dünya benimdir diyendir

Sohbetimiz günlük oldu
Sözümüz burada kaldı
Cümlenize selam olsun
Allah’ım cümlenizden razı olsun
Eyvallah

Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah