MEVLÂNA’yım ben!

Yuyanın sözünden
Çalanın sazından
Haz duyulur
Yumuşak yol bulunur
Uymayanın uymaması
Gül bahçesinde yeşeren
Otlar misalidir
Gülü koruyalım
Otları temizleyelim derseniz
Elbet hata olmaz
Mümin olan bilir
Mümin olanın yolu
Olmayandan temizlenir
Derseniz ki;
Otları da Allah’ım yarattı
Unutulmasın
Her şey yerinde güzeldir
Ot at beslemeye
Gül bahçesine atlarsa
Akıbeti yolunmaktır
Gül için korunmaktır
Kumun olduğu yerde
Taş göze batar
Allah’ım görmez mi?
Yoluna koymaz mı? denirse
Elbet koyar
Ne var ki Allah’ım
Kuluna aklını, mantığını
Kullansın diye verir
Kul mantığını harcarsa
Tozlu yolda kalır

Camiye her namaz kılayım diyen girer
Sohbete her Allah’ım diyen
Sohbetin erkanına uyan girer
Öz doğru, söz doğru
Yuvanın yolu eğri mi?
Ekinin tazesi gözü
Ermişi mideyi doldurur
Oymayı dileyen
Sohbetimize katılandır
Oymayı dilemeyen
Söz diye gelene de kapımız açık
Sohbetin dışında
Dünyanın hali görülür
Her kul gönlüne yatan ile
Gününü geçirir
Murad, her kulun yolunda olması
Gönlünü her gönüle uydurmasıdır
Günün yumuşak geçsin dersen
Gönül gönüle yatkın olanı seç
Yatkın olmayana eyvallah de geç
Sohbet Hak sofrasıdır
Tatlı da olsa
Acı da gelse yersin
Tadını sadece ağzında bulursun
Dedim;
Sohbetin dışında uzak durursun

Olmuyor demeyin
Oldurandan bekleyin
Yenmedik meyve atılır
Yediğin aşa elbet su katılır
Ayağını yormadan
Yolu yürüyemezsin
Yorganını örtmezsen ısınamazsın
Kaide bozulmaz
Her çiçeğin yaprağında ne görülür?
Önce gelen yaprak
Hem daha büyük
Hem daha güçlü
Sonra gelen yaprak
Daha yüksek olsa da
Hem küçük hem güçsüzdür
Oluşu sadece süstür
Güçlüğü hizmetindedir
Ne var ki güneşin kuvvetinde
İlk sararan küçük yapraktır
Emek daima
Önde gelene düşer

Saygı sevgiyi besler
Saymasını bilen kul
Sevilmekten mahrum kalmaz
Saygısız kul
Er geç hakarete uğrar
Çevremi kırmayın
İmtihanımdan kalmayım diyen
Elbet Hak yolundadır
İmtihanıma çevremi de alayım
Halimi kolaylayayım diyenin halinin
Ne olacağı bilinse
El elden uzak kalırdı
 

Olaylar yürür gider
Yürümeyen sadece niyettir
Niyet kesin karardır
Karar Yüce’nin
Niyet senin
Ağacı dikeyim niyettir
Meyvesini yiyeyim niyettir
Yemek nasip
Niyetini mantığın kurar
Oluşunu Allah’ım
Olacak niyeti
Mümin kuluna kurdurur
Niyetini er geç oldurur
Aşkının aldığı
Kime verdiği
An be an okunur
Kul niyeti ile imtihan edilir
Yaşantısı ile değil
Yaşantın Bezm-i Ezelde yazılıdır
Niyetin de günü gününe çizilir
Sen hangi gücün ile çizersin?
İmtihan beden ile değil ki
Bezm-i Ezelde bedenin çizgisi yazılıdır
Dedim ya deryada buharlaşan su
İmtihanını nasıl verir?
Su halinde iken mi?
Buz halinde iken mi?
Yoksa kar halinde iken mi?
Sadece döküldüğü yerde
Her hali Hak tarafından yazılmıştır
Niyetine uymuştur
Bazen rüzgara boyun eğmiştir
Toprağa düşmüştür
Bazen dağları aşmıştır
Dağdan deryaya düşmüştür
İşte imtihan
O niyetten meydana gelmiştir
Kararı veren de
Verdiren de Yüce’dir
Sadece niyetin
Hakk’a dönünceye kadar
Seni o yolda oyalar
Niyetini oldurur
Oldurdukta hatanı buldurur
Hak yoluna döndükte
Olumunu gösterir
Birinde kuluna
Hatasını buldursun diye niyetini oldurur
Öbüründe mümin kuluna
Niyetinin sevabını gördürür
Evimi kurayım
Dayayıp döşeyim derken
Gücün var ise düşünürsün
Niyetini kurarsın
Maddi varlığın yok ise
Niyet nedir? Hayal
Aynayı duvara ters asarsan
Gününü göremezsin
Tenini soramazsın

Amade olduk
Her güzeli sevdik
Sevdik, güzel diye kainatı sardık
Dünya işi
Pişir aşı
Kaldır kaşı
Atma taşı
Olan olur
Bilen alır
Gören bilir
Olsa yürür
Sormuyorsa vermezsin
Sarmıyorsa dermezsin
Çatının örtüsünü kaldıramazsın
Olanla yetinirsin
Niyazında beklenirsen
Teferruata düşme
Mescit kurayım diye
Gününden geçme
Kulun mescidi
Kainatın her yanıdır
Kâbe kulun yönüdür

Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah