MEVLÂNA’yım ben!

Her olay vuzuha kavuşur
Her kul dileğince
Allah’ı ile konuşur
Konuşan dil değil
Onun gönlüdür
Gönlün;
Dili değil, dileği O’dur
Küçük denen olay
Kayıtsız yenen aşa benzer
Deniz ile gök birleşir mi?
Ayrı mı ki birleşsin?
Gözün görgüsü ayırır
Aslında her şey tektir
Toprak vergiyi
Derya sergiyi gösterse de
Mana aleminde
Tamamen tersidir
Neden?
Toprak dünyayı
Derya ahireti besler de ondan
Akımın tersi olmaz
Verimi Hak’tan başka yerden gelmez
Daha önce dedim
Akımı yüksek olan kul
Toprağı silen kuldur
Deryayı bilen kuldur
Kulun Hakk’a olan bağlantısı...

Uyduk söze
Girdik öze
Bunca göze perde açtık
Her kula açılan perde bir değildir
Aştığımız yolun sözü
Çok geride kaldı
Günde gönüllere
Hakk’ın nuru geldi
Olgunluk çağıdır
Ergin bağıdır
Sarhoşluğu geçtik
O yolları aştık
Dilekleri sildik
Olana eyvallah dedik
Öylece huzuru bulduk
Varışa gönülle hazır olduk
Selam verdi
YUNUS’um geldi:

Dereden geçmeyen
Yerini seçemeyen
Dağı taşı aşamayandır
 

Dağı taşı aşmadan
Dereden geçmeden
Doğruyu bulamazsın
Düz yola eremezsin
Taşta hata bulursan
Dağı yüksek görürsen
Dere derindir dersen
Kim sana ne desin?
Nasıl yolun göstersin?
Onun için MEVLANA Hazretleri;
Dağı taşı aştık
Bağı üzümü seçtik
Düz ovada buluştuk der
Daha önce verdim
Allah’ıma kul hakkı ile gidilmesin
Şeytan? dediniz sordunuz
Cümle hatanızı
Ona yüklediniz
Bir gün sizden şikayetçi oldu mu?
Neden hiçbir olayda
Kendinizi suçlamadınız?
Hep suçunuzu yükleyecek
Bir varlık aradınız
Hatalar paylaşıldıkça
Kul hakları ödeşir
Yumuşak yolun kulları
Birbiriyle halleşir
Onun için nefsini hakim kılma
Kul hakkı ile Hak huzuruna girme
Kul hakkı madde ile ölçülmez
Çünkü madde de Allah’ımındır
Gönlünle gönlünü ölçme
Yolun kısadır deme
Hakkı, her olayda
Kendinde görme
Varsın hatalı olsun
Sevgini ölçü alsın
Dedim ya, cümle kul
Nefsini ortaya atmış
Hatasında şeytanı suçlamış
Yumuşak olalım
Korkuyu silelim
Her kulun sahili buluşta
Fırtınadan korkusu olur
O’nu bilelim
Korkuyu silelim


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah