MEVLÂNA’yım ben!

Yürüdük kader diye
Okuduk yazar diye
Bekledik bozar diye
Dünya günümüzü
Boşa harcadık
Çünkü Allah’ım
Yazdığını bozduğunu
Kendisi bilir
Kuluna hayır olanı
Vermeden görür
Gören gözün
O’nun olsun
O’nun verdiğine kansın
Diyen dilin
O’nu ansın
Andığı gibi olsun
Kundağı kul
Hayır diye sarsın
Yıkılan duvara
Küfür etmesin
Yıkan O’dur diye bilsin
Unutmasın
Yeni yapacağı duvar için
Eskiyi kaldırır
Yumuşak olayım diyen
Bilsin ki o yoldadır
Sohbetin yorumu
Sonraya kalsın
Kul üzerine yorulmasın

Cemiyetler cemaatlerin düzenidir
Düzen bulmuşudur
Her kul düzenini buldukta
Cemiyet tüm kâlbolur
Öyle cemiyette
Küfür kaybolur
Sulh dileyenindir
Cemiyet kâlb oldukta
Sulha mühür atmış olur
Hukuk düzenine uymuş olur
Nedir? derseniz
Allah’ım dünyayı parselleyip
Kuluna vermedi
Ancak kul
Düzen kurayım adıma
Dünyaya temel atayım derse
Düzende aşırı giderse ne olur?
Elbet mücadele gerekir
Olumunu bilsen
Dünyayı silsen
Allah’ımın ne lütuflarını görürdün

Aşk dünyanın değil
Canın ötesindedir
Canım kalsın
Cananım bilsin diyebilir misin?
İşte aşk odur
Canım O’nda
Canan’ım bende
Bir olan cümlede
Destiye su verelim
Her içeni görelim
Toprağı ince sürelim
Ektiğimizi bilelim
Ektiğimizi toplayalım
Ambar dolar mı,
Kula yarar mı? derseniz
Allah’ımdan yaramayan gelmez
Kulun fakiri gülmez demeyin
Allah’ım kuluna gülsün
Varsın dünya nasibini kıt versin

Çevreden renk alayım
Ağaç dalına dolayım dedi
YUNUS’um geldi:

Yemeyenin aşı
Gülmeyenin taşı çok olur
Var olanı yemezsen
Dökersin
Yığılı taşı düzene koymazsan
Düşersin
Gideceğin yola bakmazsan
Yanılırsın
 

Mihmandar kime denir?
Neden yol göstermesi gerekir?
Bilenin bilmeyene vereceği nedir?
Bildim diyen nereden öğrenir?
Bildim demek için
Uymak gerekir
Uyduğunu ancak verebilir
Senin uyamadığını vermen
Susuz değirmeni
Döndürmeye benzer
Vasfına bürüneyim
Aşkın ile yanayım
Yandığımı sadece ben bileyim
Ben ile sen bilesin
Allah’ım verdiğin cümleyedir
Gördüğün cümlede olsun
Uman bulsun
Bilmeyen öğrensin dedi
Selamladı yürüdü

Yamalı giymezsen
Aşını bulmazsan
Sevgili kulu değil misin?
Oymayı kime verirsin?
Elbet bilene
Düz odunu herkes keser
İki çatar
Bir kutu yapar
Oymayı ancak ustası yapar
Saz çalarsa kim duyar?
Elbet seven
Oynamasını bilen
Ne oynayan günahkar
Ne oynamayan
Günaha sevaba
Siz ölçü vurmayın
Kulu kuldan ayırmayın
Günahkar bildiğine elini ver ki
Sevabına sevgi duyar
Belki senin haline uyar
Olmazsa yüz çevirme
Olmaz diye kararını devirme
Olan olmayan O’ndan
Yazan bilir onu dünden

Allah’ıma emanet olasınız
Ummadığınız olaydan
Uzak kalasınız
Ummanda hâlkedeni bulasınız
YAHYA EFENDİ’nin selamına uyasınız
MERYEM yuvanın uydusu olsun
YM dedik
Sözü MANSUR’a verdik:

Allah’ım dedim
Beni vurdular
Hakk’ın kumu ile elediler
Ne taş buldular
Ne yol verdiler
Verene canımı verdim
Cananım sende kaldım
Yatırı? dersin
Yolumu gözlersin
Gelir gidersin
Çevreyi dolarsın
Toprakta ararsın
Sarayda ne sorarsın?
Kâbe’de bilesin
Orada bulasın
Unutma Allah yapısı
Gönüldür kapısıdır
Kâbe işte orası
Murat dileyenindir
Allah’ım diyenindir


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah