MEVLÂNA’yım ben!

YUNUS’um ile geldik
Sohbetten hoşnut olduk
Güzellik diyenin görgüsünü
Güzellikte bulduk
Selam olsun sizlere

Günün gayrısı yoldur
Yolun açtığı haldir
Nedir? denilir
Dilenen Hak yoludur
Onu verdik açıldı gedik
Danışılan alınır
Hak’tan gelen bilinir
Ot kuzuya yolunur
Buğday alayım dersen
Toprağın bellenir
Taşından elenir
Bağın bahçe olur güllenir
Gül elde aşk gönülde oldukta
Her olay kahır ile değil
Sabır ile çözülür

Aynayı eline verdik
Gönlün RABİA SULTAN’a uyar dedik.Eyvallah
Geçit açıldı
Yersiz değil elbet
Gerçeği nerede aradı?
YUNUS misali nerede buldu?
Bulamam deme
Kement, aranılana atılır
SARI SALTUK adına niyazın olsun
Eşinin yardımında bilinsin
Saçının her telinde
Yemeni izi görülür
Adım adım Hak yoluna yürünür.YM.

Gerçekten ne olursa olsun kaçınma
Ne derlerse desinler gocunma
Yazan bilir. Eyvallah
Bilenin yeri bilmeyenden sorulmaz
Şeker olmadıkça helva karılmaz
Dört duvar örülmedikçe çatısı kurulmaz
Allah' ım diyenin yolu taşlıkta kalmaz
Eylemde duman görürsen niyaza dur
Gönlünce dilin döndüğünce
Arana perde koyma
Gönlüne duman vereni yayma
Suyun aktığı yerden aldığını bilesin
Testini aldığınca doldurasın

Sahipsiz değil
Ne taş ne toprak
Ne ağaç ne yaprak
Hele kulu...
O’na O’nsuz varılmaz
O’nda O’nsuz kalınmaz
Verdiğin aldığından olsun
Gönlüne gül bahçesi kurulsun
Gülün olduğu yer
Her dem bahardır
Gönüller dolasıya
Güzeller sevesiye bilinir
Kainatın vergisi
Kulun sevgisine eşittir
Ayrıntı olmasın
Ne zengin ne fakir
Yerinde kalmasın
Serçe dahi camda yerini alsın
Camda kendini görsün

Niyazın ölçüsü
Yerine vergisine göre midir? denir
Niyaz; Sana huzur verdiği yere kadardır
Kaynak dilediğin yerde değil
Bulduğun yerdedir
Yokuş çıkışa zor inişe kolaydır
Ne var ki
Çıkışın görüntüsü inişten güzeldir
Dağdan alan bağdan bulana denk midir?
Derlerse de ki;
Dağdan alan yemeni eskitendir
Görüp de bilendir
Bağdan alan olana uyandır
Emeğini bağına verendir YM.
Güzel olan hangisidir? dersen
Bulanın ölçüsü olmaz
 

Yeniyi aldık, elini yönüne bağladık
Döne döne alacak
Gününü sohbete bağlayacak
Eşinin yerini, aldığı yolunu
Doğuştan bilsin
Sancak elde olanın değil
Sancağım diyenindir
Gölgesine ayak bastırmayanındır
Yeninde, teninde onu bilir

Yönüm sana olsun Allah' ım dedim
Kayguya yer yok
Sunulanı yumuşak yoldan aldım
Sepete atılmayandan oldu sohbetimiz
Her kul dileğince alır
Genişlik yoldadır, hayret kulda

YUNUS’um der ki;
Ayaktan başa baksan
Yerden geldim sanırsın
Baştan ayağa baksan
Gökten indim sanırsın ya
Nerden geldim bilirsin
Ne yerden ne gökten
Gelişim sadece Hak’tan
Ol diyenden
Defterimi elime verenden
Danışılan yolundadır
Oğulun hali dilinde. Eyvallah

YUNUS’um beşiğinde
Dünyanın eşiğinde
Dolaşacak gezecek
Bilmeden arayacak
Elbet aradığını bulacak

El mi güzel, yol mu?
Elele verirsen
El de yol da güzel
Ser’ini yerde koyma, selden kayırsın
Ser’ini dala koyma, yelden ayırsın YM
TELLİ’den yol alır. Eyvallah
Gönülden ansın, niyazı olsun

YAHYA EFENDİ alır
Yerden geçit diyene
Köprü misali verir
Er olsa dert yansa
Yolunu gösterir
YUNUS’un verdiğinin misali
BABA denilenin. Eyvallah
Geyik deyip sevenin. Eyvallah
Yerini öyle bulur
Sevgisi her yöne dolanır
Resim olsa denildi

(Resim verilir: GEYİKLİ BABA)

GEYİKLİ geldi:
Dolsun gördükçe
Olsun bildikçe
Sevsin övsün
Sevgiye doymasın dedi
Alana versin
Dinleyene söylesin
ALLAH’ıma emanet olsun dedi
Resmini verdi

Şarkıyı dinleyene söylersin
Öyküyü bilmeyene


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah