MEVLÂNA’yım ben!

Olumsuzluktan söz edilmesin
Sözde kalıntı aranmasın
Yeni’yi arayan
Eskiden şikayet etmesin dedik
Daha önce verdik

Eğitilen kul
Öğütülen una benzer
Eğitilmedik kul
Unun verdiğini elbet vermez
Vermediği müddetçe de göremez
Göreyim diyen
Görüntü ile avunmaya çalışandır
Her hale uyan
Hakk’ın emri ile uyuşandır
Kal denmez
Elbet git hiç denmez

Açığına demir atan gemi
Sahile girmez
Yoğurt mayalanmadan olmaz
Ereyim diyen yolu bilmez
Vurgun rastgele olmaz
Göğün bittiği yer neresi? dersen
Cevap gelmez
Cevabı olmayan soruyu sorma
Şekerin yok ise helva karma
Daha önce dedim
Cevabı olmayan soruyu sorma
Asmayı dikenden sorar mısın
Niye diktin? diye

OSMAN der ki;
Özüm gözümde değil gönlümdedir
Özün gönlünde değil gözündedir
Özünü özüm ile karıştırma
Az yol az götürür
Uz yol tez götürür
Uz nasıl gidelim? derseniz
Adım adım gidin derim
Erivereyim, varıvereyim denildikte
Gidişe değil, duruşta kalırsın
Uzyol katılmaktır
Önce birlikte beraberlikte bulmaktır
Ayna misali gönlün ferahta kalsın.
 

Gemiyi olumsuz diyemeyiz, varolandır
Yolcuyu yersiz diyemeyiz, giyinendir
Gücünü dilediğince söylersen, gayretindendir
Günün olumunda
Gönlün dolumunda huzuru bozma
Diktiğin çiçeğin kökünü kazma
Dumansız kalasın
Gönlünü feraha salasın
Olandan olmayandan
Kaygu almayasın
(?)
Sorguya verdiğin her sorun

ALLAH’ım cümleden razı olsun
Gerçeği her kul
Kendi gördüğünce alır
Doğru olan odur dedim
Daha önce verdim

Al ile dal ile
Cümle kulu Gül ile dedi
YUNUS’um geldi:

Rahmet alsa sel ile
Hava gelse yel ile
Hep beraber yol ile
Buluştuk, sevabını bölüştük
Selamlaştık, kalıştık dedi yürüdü

Anbar dolsa
Kulu gülse
Yolu bilse
Gelenin gidenin sevabı birdir
Her kulu sevgisinde hürdür


ALLAH’ıma emanet olunuz.
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah