27 OCAK 1975


MEVLÂNA’yım ben!

Hak dedik geldik
Yumuşak yoldan verdik
Gönlünüze çiçekler serdik
Olumsuzluk gayretten gelmez
Olandan kul sorumlu sayılmaz

OMAR der ki;
Günün yorumu
Saysın sorumu
Akana çanak tuttun mu?
Çukura kum döktün mü?
Sorumsuzluk dileyene
Sorumlusun dedin mi?
Kayguyu silesin
Olana gülesin
Dileyen gelsin
Dileyen kalsın dersen
Sözün cevabını
Özünde bulursun
Al beni diyene
Elbet kapı açılır
Sil beni diyene
Danışılır dersen
Sözümüzün alındığını görürsün

Sözün özünü vereyim
Gününü sayacağım
Ötesinde kapıyı örteceğim densin
Sayılı günün
Olayla dönüşeceği görülür

OSMAN der ki;
Ayyaş  olanın soydaşı
Sarhoş olur
Suyunu alanın
Susuzum dediği görülür mü?
Taşın toprağın olmadığı yerde
Duvar örülür mü?
Niyazın hayır yolunda olsun
 



Asmayı budamadan
Meyvesini alamazsın
Yerimi bilirim dersen
Kendini uzak göster
Ararsan;
Kendin değil aracıyı gönder
Senin uzak olduğunu desin
Alımlı değilim
Satımımdan sözüm yok
Dilediğine desin
Dediği yerde kalsın de,
Sözü bıçak misali kes

Yerden kesilmez
Sudan kaçılmaz
Söz gümüş ile ödenmez
Diyeceğin sözden kimse alınmaz
Meraka düşme

ALLAH’ıma emanet olunuz

Sordunuz, yardımcınızı biliniz
SOMUNCU ile lokmayı paylaşınız
Nimet niyazında
Şükrünü sonsuz yapasın
Her açık kapıya bakasın
Benim yardımcım? diyene sözüm
Gönlündedir özüm
Andığı an yanına gelişim
Dilediği an buluşumdur


ALLAH’a ısmarladık.

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah