MEVLÂNA’yım ben!

Hoşnut olduk
Cümleniz ile güldük
Sohbetinize geldik
Dileneni bulduk dedi
YUNUS’um baştan sözü aldı:

Aldık diyelim
Kotardık yiyelim
Sevgiyi bilelim
Bildik dileneni
Gelmeyi dileyeni
Gördük aşmaya özeneni

Dost olsun bizle gelsin
Dost olsun sözle gelsin
Dost olsun sevgi ile bulsun
Dostluğu kendine
Mesnet edinsin
Darda olanın
Yanında kalsın
Şüphede olanın
Derdini silsin
Karanlık diyenin
Işığı olsun
Geçmişi değil
Gününü doldursun dedi
YUNUS’um sözü devretti

(Soru: Birine mi hitap ediyorsunuz?)
Her sözümüz cümleyedir

Atın yavrusunu ayıramazsın
Büyüyünce bir arada tutamazsın
Geçmişi gelecek ile anarsın
Geçmişe yanarsın
Günde kanarsın
Geleceği harcarsın

Ocak yandı tütmedi
Ağaç büyük sökmedi
Fırtına sözünü
Güçlü olana atmadı
Ne demek? dendi
Bacanın yapısı
Güçlü değilse
Fırtınada dökülür
Ağaç köklü değilse
Fırtınada sökülür
Gökten maksat? denilir
Kulun gücü nedir, nerdedir?
Elbet imanında
Kökü ve yapısı güçlü ise
Geçirdiği hiçbir olay
Kulun özünde gölge oluşturmaz
Gölgeye söz geldi denilir
Gölge olmazsa
Güneş nasıl aranır?
 

Dostun dosta vereceği
Her şüpheyi sileceğidir
Görüşün oluştuğu
Oluşanın buluştuğu yerde
Geçici düşünceler vardır
Hakikate uyanı bulmak için
Aradığın gölgeden sıyrıldığındır

(Soru: Gölge gaflet mi?)

Gölge duranı
Durup aramayı özleten
Dört yönünü gözleten
Var olanı özleten
Aşkın kıvılcımı özleyiştir

Kor oldu bilelim
Yanan alevde görelim
Aştığımız yolda
Tuttuğumuz elde
Hakk'ın muradı var diyelim
Çünkü O’nu diledik
O’nda olalım dedik
Yolumuzu bağladık
Muradını izledik
Allah’ım dedik özledik
Daha önce verdik;
Maddeyi dilediğine
Manayı her dileyene verir
Madem diledik
Verir diye elbet bekledik
Sözün özünü aldık
Özünde uyum gördük
Demde doyum oluşur
Her dost aynı kapıda buluşur
Bilgi görgü birbiri ile gelişir

(Soru: Görgüden murat nedir?)
Hal ile veren

Allah’ıma emanet olunuz
Bir sözde bir gözde
Cümle özde deyiniz


Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah