|
MEVLÂNA’yım ben!
Adım adım yürürsen
Yolda taşı görürsen
Yerden onu alasın
Derde derman bulasın
Cümlenize selam olsun
Gemiden yolcu soran
Kendini yolda bulsun
Geldik söze dizeyle
Doyduk diyene
Yandık yiyene
Gedik açıldığı yerde
Gelen katıldığı günde
Aldım geldim diyesin
Olmuş meyve yiyesin dedi
YUNUS’um söze girdi:
Kaçanın sözü gelmez
Göçenin gözü kalmaz
Bağda üzüm var dersen
Üzümü dalda kalmaz
Aldığımı bilirim
Verdiğime uyarım diyenin
Suyunu içenden
Dağılan olmaz
Dost sayfası açılsa
Dost niyeti seçilse
Andık diye geçilse
Yanılan olmazdı
Gördüğüm bende kalmaz
Düğümü gayret silmez
Elele alırsak
Birlikte olursak
Elbet düğüm de olmaz
Bakan düğüm görmez
Her kapı açıktır
Gönlünü açana
Her kapı açıktır
Yolunu seçene
Güzelden ayrı kalmadıkça
Kendinde doğanı görmedikçe
Vermeğe dönüşemezsin dedi
YUNUS’um yürüdü
Asmaya göz attık
Üzüme söz ettik
Toprağı düz ettik
Nerden geldik?
Nereye gittik?
Çoban olduk
Sürüyü güttük
Sohbete daldık
Sözümüzü kattık
Bilene eyvallah dedik
Bilmeyene el ettik
Gönlümüze yol ettik
Eli elden tuttuk
Bilmeyeni bilene kattık
Kuşak öylece gelişir dedik
Kuşak soydan gelene değil
Huydan bilene
Hak adına uyana verir
Sakınan kendini değil
Yolunu sakınır
Kafes açık kalsa
Kuş kendini hür bulur
Olsa olmasa denilir
Eğer kafese girmese idi
Hür olmanın değerini bilmezdi
Aynayı bildiğin gibi elinde tutarsın
Bulduğun gibi değil
Açmayı dilediğin kuyuda
Toprak denk gelmezse
Yerini değiştirirsin
Dağılan toprakta
Kuyuyu nasıl örersin
Bildiğini de;
Dağılan toprak misali değil
Örülen gibi veresin
Allah’ım dağılanı değil
Eğilene yer verir
Eğilmeyene buldurur
|
Sazdan duvar örersen
Toprağı bildiğince tararsan
Kar gelir besler
Önce toprağı süsler
Sazdan duvar açılır denilmesin
Genelde gerçek silinmesin
Korumaya değil
Toplamaya çalışalım
Topluluğa alışalım
Birliğe dönüştükte
Aynı kazana paylaştıkta
Tadında birliği buluruz
Birlik satıhta değil
Dostlukta alınsın
Dostluk yeterli değilse
Her kul sadece
Kendinde hatayı bulsun
Dostluk verdi isem
Bulurum desin
Düğün şarkısı söyleyene
Ölüm şarkısı okumasın
Demde yeniye yön verilsin
Ayran yerini bilene sunulur
İçen ile beraber olunur
Olmadan yerini vermez
Katık almayan
Tokluğu duymaz
Açılan düzden geçelim
Senden benden
Dağılanı toplayalım
Bizden diyelim
Atılanı aldım
Satılanı buldum
Ne gördüğüme
Ne bildiğime uydum dedi
KAYGUSUZ söze girdi:
Tahta oydum at dedim
Pazara ilet sat dedim
Değnekten at olur mu?
Satsan kimse alır mı? dediler
El ile
Elden verdiğim emek ile
Alay ettiler
Dilenen sözü kolay ettiler
KAYGUSUZ yerden bilmez
Sözden kalmaz
Bildiğini silmez
Yol akçesi
Kul akçesine benzemez
Atı verdim
Yola girdim
Her yerde dostu sordum
Kimi elde dediler
Kimi gülü gösterdiler
Sorduğum dostu
Nerde aradılar?
Gönülde nasıl buldular?
Elbet sora sora bulunur
Bulduğun günde
Çerağ gibi yanılır dedi
KAYGUSUZ yürüdü
Suyu gönlü misali sürüdü
Akarsa yoldan akar
Bakarsa kuldan bakar
Bakanı gönülden yakar
Dağdan düze inilirse
Dost atına binilirse
Dilenen yola yürünürse
Aydın günü müjdelenir
Konuk gelecek
Seven sevilen dost
Yolunu görecek
Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık
Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah |
