MEVLÂNA’yım ben!

Konuk geldik diyelim
Tatlı aşı yiyelim
Sohbet Hak’tan
Niyet kuldan
Giden yoldan
Allah’ım şükür dedik
Hal ile olduk
Hal diyenle bulduk
Aşkı ile dolduk

Sefer yuvaya açık
Seher cümleye
Kuyuya indim diyen
Konuya nokta koyandır
Aynayı aldığımız
Her sorana verdiğimiz açıktır
Kement atılan her olay
Vergiye geçmez
Kul verilenden
Dilediğini seçmez
Alaya dahil olan
Gün yetmedi diye kaçmaz

Su içtim kana kana
Aşka düştüm yana yana
O’nu buldum döne döne
Ak koyun kara koyun
Oynanmaz halka oyun dedi
PİR SULTAN ABDAL söze geldi:

Ben aldım Hak’tan bildim
Sen aldın halktan sandın
Değişen nedir?
Aynayı tutan değil
Tutturanın maksududur
Kapı açık geleceksin
Gönül açık güleceksin dedi
MEVLANA müjdeledi

Konuk olma,
Sahibisin gönül yapının
Kumun yerde çoğaldığı
Özgü günde yayıldığı bilinir
Adımında her tane sayılır
Zaman dursa
Ak ile kara silinir
Gölgeyi bilmezsen
Rüyalar bölünür
Resulüne varsam
Halime dursam
Hak ile birliği bulsam
Ne tane ne hane
Görgümü silmez
Onun için her adımına
Selam ile girersin
Kapımı kapatma Allah’ım diyesin
Elbet gönül kapını
Gönül kapısı açık olanın
Hane kapısı kapanmaz
Özde bulduğun
Sözde verdiğindir
Her kulun sözü
Özünden çekirdektir
Muhakkak diktiğini bulur
Meyvesini günü geldiğinde alır

Er olsun gür bulsun
Görevini gittiği yerde de bilsin
(Ne gibi?)
Daha önce verdik

Mevlâna’yım!..

Almayı bilen her kulu
Görevini nerde olursa olsun sürdürür
Elindeki malzeme
Gönülden gelendir
Yuvanın düzeninde
Miyyar ararsan
Kendinde olanı
Düzende buldum deme
Yazandan bil
Bellediğin O değil
O’ndan gelendir
O senin ile senden değil
Sen O’nun ile O’ndansın

Gel diyene uyarsam
Gönlümde olanı duyarım
Ol diyene uyarsam
Yazandan bilirim
Ol diyen elbet Rabbimdir
Yazan da

Ağacı dikersin
Köküne su dökersin
Meyvesi senindir
Çekirdeği cümlenin
Meyveyi her kulu sular
Ne var ki
Meyvesini sahibi toplar

Soyunduk güzele ağaç misali
Ne demek? dendi
Her ağaç günü geldikte
Yaprağını döker
Kendini yeniye hazırlar
Elbet değişen yapraktır

(Yapraklarla söylemeniz aynı mı?)
Değil

Sorduğun gölgesini yıkayandır
Dediğimiz kendisini yenileyen
Her konu ile yeniye daha yaklaşırsın

Almayı diledik
Her vereni aradık diyenin
Defteri çok olur
Konunun çokluğu değil
Kanının tekliğidir önemli olan
Kan değil kani olmak
Döktüğümüz olmaz
Asla bizden değil
Verenden hata gelmez
Devreden her konu
Ayrı voltajdadır

(Konudan maksat nedir?)

Yorumu soranın
Kumu aldık diyenin konusudur
 

 

Aydın olsun gününüz
Açık gelsin konunuz
SARI ANA bacımız
Kutlu olsun haccımız
Görmeyi değil
Varmayı dilediler
Halk ile Hak’kı aradılar
Allah’ım razı olsun
Her alan mutlu kalsın

Şarkı söyledim almaz
Türkü söyledim bilmez
Eline kaval verdim çalmaz dedi
SARI ANA Allah’ıma havale etti

Her alan benden bilsin
Olmuyor diyen gülsün
Beraber şarkı söyleyeceğiz
Türküyü belleyeceğiz
Kavalı çoban ile birlikte dinleyeceğiz dedi
Selam ile yürüdü

(Seher vaktinde kalkmak kırk gün için midir,
yoksa bundan sonraki günler de dahil midir?)

Ömrünüzün sonuna kadar
Kumun her tanesi kadar
Sevabı olan günlerdesiniz
Elbet günahı da büyük
Dost kapısı her dileyene açıktır
Dile gönlünü aç
Silinen sendendir
Bilinen Hak’tan
Yerden göğe bildiğimiz
Her satırını izin ile verdiğimiz açıktır

(Silinende mi?)

Görmedim diyene de ki;
Göreceksin silinen ile ereceksin
Her kulu layıktır açtığı ile
Günahım dediğin
Kayguya düştüğün her olay silinir
Eyvallah
Kendini kendine sor
Kendinde kendini yor
De ki;
Her konu O’ndan
O’dur bana tek Yar

Senden benden aldığın
Kendinde bulduğundur
Kendinde bulamazsan
Kapı kapı ararsın
Her yola durana sorarsın
Aç ile tok beraber oturursa
Konu ayrı olur
İki tok sudan
İki aç aştan söz eder
Onun için her konuya yer verdiğimizde
Alabilen ile beraber oluruz
Alamayan dersiniz
Alamayan almak için gelmeyendir
Konumuz asla değişmez
Denilmesin gelişmez
Olay konuda değil konuktadır
Onun için her sohbette
Yuvamız deriz
Konuk olmadığımızı açıklarız

(Her gelen Yuva'nın sahibi mi olur?)
Eyvallah YM

Hak ile birliğe yol alalım
Cümlemiz seni beni bilelim
Dört duvar her konuyu örter
Yuva'mızda bunu bilelim
Her düğümü öylece çözelim

(Dört kapı nedir?)

Her yapıya dört kapı gereklidir
Eyvallah
Aldığımız verdiğimiz
Bildiğimiz uyduğumuz açık kalmalı
Her dileyen düşünceye dalmadan girmeli
Gizli olan her olayda tereddüt vardır
Kumun yolu açık kalsın
M.. kulu yardımınızda olsun

(N.Ö.’ın rüyasına mı?)
Eyvallah

Mevlâna’yım!..

Yerden göğe veririm
Her zerreyi severim
Gördü görmedi demem
Pişmeden aşı yemem
Kaşık elde olalım
Yuvamızı öylece bulalım
Her olanı sevelim
Duvar açıldı diyelim
Allah’ıma emanet olunuz

(Açılan duvardan murat nedir?)

Açılan duvar meydanı verir
Meydanda her dileyen olur
Gelse gelmese bilir
Allah’ıma emanet olunuz

(Her kapıdan verilenle son kapıdan verilen aynı mı olur?)

Daha önce verdik
Gönülden aldığın gibi
Yorumda olduğun gibi kal


Lailahe illallah Muhammedür Resulullah


(Resim verilir: SARI ANA)

Yazdım yazı taşına toprağına
Gezdim gözü yaprağına çiçeğine
Verdim sözü aklına gönlüne dedi
SARI ANA bacımız resmini verdi

Daha önce verdik
Her satırı oku dedik