MEVLÂNA’yım ben!

YUNUS’um gönlünden
Cümleye yol açtık
Kulunun her halini
Sevabına günahına
Bakmadan seçtik
Selam olsun
Kumdan dileyen yol alsın

Kandili yaka geldim
Gönlüne baka geldim
Al eline sayfayı
Elinden tuta geldim dedi
YUNUS’um söze girdi:

Sayfalar açıldıkça
Her günü seçildikçe
Geçmişin sözü kalmaz
Aynada izi kalmaz
Yaprak yaprak dökülür
Toprak yerde katılır
Örtenden olalım
Yerden gökten bilelim
Niyazımıza çerçeve aramayalım
Nerden, nereye, nasıl demeyelim
Gönülden akana
Sevgi ile bakana kadar
Ne gelirse okuyalım

Kömür yansa kül kalır
Ocak yansa kor kalır
Her olay yerindedir
Sevgili gönlündedir
 

 

Asmaya can verirse
Karıncayı görürse
Senin yolun gitmez mi?
Davarını gütmez mi?
Atmadığın adımda
Yolun bitmesi beklenmez
Ok atmazsan
Hedefi tutamazsın
Bilinmeyene bakamazsın
Yolun sözü gizli kalmaz
Kaderin çizgisi
Bilenden çözülmez
Bilen yüce Allah’ımdır
O vermeden bilemezsin
Bileyim desen çözemezsin dedi
YUNUS’um yürüdü

Doyuma geçmeden yazamazsın
Kapalı kapıda
Karanlık yapı vardır
Açalım geçelim
Günü geldikte her olay yerini bulur
Konuk gelenden güzeli görür
Çevresini yapraktan çok alanda
Yerden gökten kement atanda katılmaz
Alacak verecek
Her sahifede hakikati çözecek


Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah