MEVLÂNA’yım ben!

Yerden gökten verilir
Kuyuya söz edilir
(Kuyu?)
Sınırlı yorum
Meydan açıktır dedik
Yazılı olanı verdik
Daha önce dedik
Yazılı olan günü kul seçmez
Açık olan yoldan seven kaçmaz
Hayır olana gönül verdik
Yazılı olanı söyledik

Erlik olana adım atmak
Kendinde olanı tutmaktır
Yakındır
Kement yerden de gelir
MEVLANA’nın YUNUS’un
Okuduğu ayrı değil
Ayrı ağaca baksan
Yoldan geleni beklesen
Kumda oluşanı bilmezsin
O gün kuma adım atan
Kendinde olanı tutandır

Mevlâna’yım!..

Yumuşak gönülde
Yumuşak hal görülür
Dilenen güne kement atılır
Oyun değil düzendir
Güzel olan yazılandır
Er olsa geç gelse
Günü geldiğinde unutulandır
Silinen geçendir
Silinmeye kırılandır
Söyledik
Kulun elinde değil seçmek
 

 

Miyarın Hak’tandır
Dumanı silelim
Dost deyip gülelim
Gerçeği bilelim
Olana uyalım
Kuyu bize vermez
Deryadan alan
Kuyuya gülmez
Gülse de
Kendinden başka ses almaz 

Allah’ıma emanet olunuz

Allah’a ısmarladık

Ayran iç her yemekte
Naneye devam et
Elinde olan titremeye
 
Allah’a ısmarladık

Ummak gerçeğe götürür
Gölgeyi sildiğini
Güneşe yönelttiğini unutma


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah