MEVLÂNA’yım ben!

Küçük büyük eldedir
Cümle alem güldedir
Her dileyen haldedir
Cümlenize selam olsun
Gölgeyi silen kendini bulsun

Dost kapısına durduk
Dost ’a güzeli sorduk
Güzel haldedir,
Yoldadır eldedir dediler
Kaydına çiçek ördüler
Günün yorumu kuldur
Düzeni dileyen kuldur
Denize ayak atmaz
Dilenen eli tutmaz diyene de ki;
Yolum benim adımdır
Gidişe uyacağım
Yolun götürdüğü yerde bulacağım

Söz dille bellenir
Gönülde ballanırsa
Gidene gelene sohbetin
Özü verilmiş olur
Dağılan değil
Özde toplanan görülür

Uyum yerinde ise
Doyum da gereklidir
Doyum olmayan yerde
Uyumun etkisi yoktur
Uyum aş ise
Doyum sudur
Sofraya su almadan oturamazsın

Dost kapısına
Dost postu ile girdim
Yerde kilimi gördüm
Postumu sersem
Dost ile karşılıklı gelsem diye
Niyaz ettim dedi
YUNUS’um söze girdi:

Dost bana değil
Yana gereklidir
Hal sana değil
Yöne gereklidir
Kul sofrada hem aşı
Hem suyu alırsa
Sofra kurulmuş olur
Dost Dost ile
Sohbete katılmış olur
Noksan gelen manadır
Soğuk sıcak bilmezsen
Elini yıkayamazsın
Acı tatlı yemezsen
Yerini bulamazsın
Katkısız oluşa
Kumun yolu verilir
Seven sevilen gösterilir dedi
YUNUS’um yürüdü

Dağdan yaprak topladım
Yüzü halktan sakladım
Hak’tan geleni bekledim
Mana ile oluştum
Sevgili ile buluştum dedi
MERYEM söze girdi:

Dört duvar arasında kalsan
Manada kendini bulursun
Eğer gönlün ile bağ kurarsan
Halin sana güzel gelir
Yolun kula sevgisini gösterir
Demek ki yerine oturmak için
Mekan değil makam gereklidir
Makamdan maksat nedir? denildi
Gönlünü açtı isen
Kendinden geçti isen
Haline dönüşen
Kulluğa yakışandır
Vermek güzeldir
Senden oluştu ise
Bilmek güzeldir
Hak ile bölüştü isen
Doyum olmadan
Uyum yetersizdir
 

 

Manaya yönelsinler
Teklik Hak’kın muradıdır desinler
Bölenden olmasınlar
Manaya yönelmek
Yeterli değil mi? derlerse de ki;
Mana tektir
Sana da bana da

Konuk yerini alacak
Dosyayı elinden koyacak
Olumunu düşlediğin
Eyvallah
Dayanmayı kuldan değil
Hak’ka bağlayalım
Hak’kın muradı yoksa
Kul kula destek olamaz
Sadece Hak’ka dayanalım
Hak kapısında uyanalım
Meydan almışlar
Düze gelmişler
Ne var ki
Düzde ne yapacaklarını bilmezler
Düz yetirendir
Gidene selam verendir
Günün haline uysunlar
Oldukları yerden
Geriye dönsünler
Görecekleri kendilerinin dışında
Nasip arayanlardır
Kendinden gayrıya yönelmezsen
Ne halin yeterlidir
Ne sözün geçerlidir

Uyandı isek
Yerden göğe niyaz edelim
Dayandı isek
Allah’ım sensin
Bilerek gemiye odun attık
Her basamakta
Ayrı Dost eli tuttuk

Mevlâna’yım!..

Eyvallah
Gemiye cümlesi
Sevgisini getirsinler
Dayanan güvenen
Senden benden değil
Hak’tan bekleyendir
Allah’ıma emanet olunuz
Onlara (Hristiyanlara)
Üç sözümüzü naklediniz:
Kim olursa olsun
Nerden gelirse gelsin
Sadece verdiği ile sevinsinler
Muayyen günde
Cümle için niyaz etsinler
Sayılı günleri
Gönül erleri ile geçsinler
Gönül erleri kimdir, kimlerdir?
Niyazını kendine değil
Cümleye iletendir
Cümle için yerini
Dost kapısında bekletendir
Oluşu yeterli demeden sevsinler
Sevgide hayır bulsunlar
Noksan olan;
Cümleye iletilen sevgidir
Sevgiye söz yeterli gelmez
Sevmeyene Dost asla gülmez
Allah’ıma emanet olunuz
Kement attığın
Gönül kattığın
Çevreyi saran ile
YUNUS’a baktığındır


 Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah