MEVLÂNA'yım ben!
 
Meydan bize güzel verir
Yolu bilen, gönül açan
Her olaya düzenden diyen
Selam ile geleni bilir
Aldığı yolu
Her adımda gösterir

Çevre çimen doludur
Yollar kulun halidir dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Duvar yerinde durur
Karar kulunda kalır
Doğruya her bilen eğilir
Ekinden bekleneni
Bükümden katlananı
Rabb’im görür de
Nasibini gür verir dedi
YUNUS’um selamladı

Vardım çeşme başına suyu akar
Akan suya her kulu bakar
Destiyi doldurdum diyen
Yerden göğe sevinir
Devirdim diyen yerinir
Geçtik bozuk düzeni
Seçtik Rabb’im
Senden yazanı
Kül olsa bildiğim
Hal olsa bulduğum
Sendendir dedi
YUNUS’um selamladı

Ata semer vuracağım
Yol başına duracağım
Yere kilim sereceğim
Selam verdim geleceğim dedi
PİR SULTAN ABDAL sözü aldı:

Doğruyu bildiğim gün
Yaprağa çiçeğe sordum
Görgüden mi?
Sargıdan mı?
Dediler ki;
Gören serer
Seven sarar
Rabb’imin verdiği karar
Kulunu güldürür
En güzeli buldurur dedi
PİR SULTAN ABDAL selamladı

Geldik MERYEM ile söze
Dedik selam olsun size
Gide gide yol bitmez
Ocak yanmazsa
Baca tütmez
Tezgahında altın olan
Gümüşü satmaz
Gönlünü açmazsa kul
MERYEM elini tutmaz
Elele geldik
Cümlemiz hoşnut olduk
Dost kapısında
Beraberce bulduk
Gelene selam vereceğiz
Tezgahına bilginizi sereceğiz
Ata otu soracağız
Yorganı ipek örteceğiz
Sevgin ile
Gerçeği dürteceğiz dedi
MERYEM yolun başında olana
Selamını iletti

Deryaya attığın adım
Gelene iz verir
Diline tuz verir
Beklediğin günü
Tez gösterir
 

Dergah;
Kuluna makam gösterir
Mekan diletir
Gerçeği eletir
Saygısını beletir
Her yorumda
Gönülden gönüle
Varolanıı andırır
Varedeni yandırır
Aklına gönülden geçeni kondurur dedi
RABİA sözün özünü verdi, selamladı

İpi gerdim ağaca
Yerde kalmasın diye
Yaprağı saydım
Yere dökmesin diye dedi
MERKEZ’im sözü aldı:

Adım adım geldi isek
Bilginizin eseridir
Yoğurt yiyeceğiz
Ne güzel diyeceğiz
Bal ile

Kement attık olaya
Dedik beli dolaya
Güzel günde halaya
Özden gözden alacağız
Görgüde kalacağız dedi
MERKEZ’im selamladı

Bağları budadık
Sevgimizi adadık
Bilgimiz ile ödedik
Gelen geçene
Selam dedik
Gerçeği kaleme verdik dedi
OSMAN sözü aldı:

Binbir töreye baktık
Her yöreye kandil yaktık
Vergide yargıda
Selamına geldik
Ya Allah diye diye
Resulü’nden şefaat bekledik
Erdik gördük
Her dileyeni sardık dedi
OSMAN selamladı

Bülbüle ses verdi ise
Güle olan aşkındandır
Dost kapısı buldu ise
Hakk’a olan aşkındandır
Dağlar selam verir de
Ovalar hiç durur mu?
Çiçekler vecde gelir de
Ağaçlar söz bulur mu?
Hep beraber geleceğiz
Hepimiz birlikte güleceğiz
Allah'ım cümlenizden razı olsun
Sevginiz kainatı sarsın
Yollar niyazlar ile bağlansın

Ona de ki;
Üç kapıda alacağını belledi
Bir kapıda bekledi
Allah’ımdan dilendiği halde
Yazılanı görecek
Her adımda
Sırrına erecek
Selam olsun
Allah’ın rızası ile kalsın


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah