MEVLÂNA'yım ben!
 
Gerçeği yoldan bildik
Gönülde Hakk’ı bulduk
Dost adını
Sevginiz ile aldık
Selam olsun
Her adımda
Aradığını bulsun

Dağlara ses versem
Gölgem silinir
Yollarda iz görsem
Sevgim dağılır
Aldığın her nefeste
Bildiğin cümleye bölünür dedi
YUNUS’um selam ile geldi:

Yayı gerdim
Oku hedefe verdim
Dost arayana sordum
Eteğinde taş var mı?
Giydiğin fistan dar mı? diye
Yollara güleceğiz
Gidecek geleceğiz
Her sofrada
Kaşığı ile gelene
Selam vereceğiz dedi
YUNUS’um selamladı
Cümleye
Yağmur toprağı besler
Ekersen kainatı süsler
Aldığına verdiğine
Şahittir dostlar
Yar diye diye geldik
Yar’dan gelene güldük

Mevlâna’yım!

Konuk gelene kayıt sorsan
Ne zordadır, ne kârdadır
Eski diye attığın eşya hurdadır
Dergah bilen ile verir
Bilmeyen ile erir
Aldığın sözü
Olduğu gibi bilesin
MEVLÂNA ile arandaki
Perdeyi göresin
Kapına geleni sorasın
Aştan mı, taştan mı nasip diler
Aştan ise, sofrası dolar
Taştan ise, çevresi güler
Her darlığın
Bolluğu geçerlidir
Kul bilirse tutarlıdır
Ayırmadan aldığın her lokmayı
Kayırmadan verdiğin bilinir
Dost kapısında dağılan her zerre
Geçerli hallere bölünür
Gölgesi bol ağacın altında
Nasibin görülür
Sevindiğin halde
Yumağın örülür
Olumsuz gelecek deme
Kayguyu önüne katma
Almayı dilediğin yapıya
Olumsuzluğu asla sokma
Yaprak nasıl dalı
Günü geldiğinde
Boş bırakıyorsa
Niyazın da dalı süsleyen
Yaprak misali
Gün gün okunur
Kaderin ile dokunur
 

MERYEM, yolu bilenden
Yolda gerçeği bulandan razıyım
Allah’ım razı olsun der
Niyazını niyazına katar
Elinde meşale tutar
Yolun aydın olsun
Dilenen şifayı bulsun diye
Dar gelmesin fistan
Yanlış okunmasın destan
Gölün suyu serin olur
Gidersen derin gelir
Dağlar gölgesini verir
Açtık yeşil kutuyu
Gönülden attık kötüyü
Sert geleni vura vura
Yolu aldık dura dura
Hep ağaçlar sıra sıra
Selam verdik, gönül aldık
Allah dedik deryaya daldık
Kuma adım atacağız
Gül dalını tutacağız
Taş gelirse iteceğiz dedi
MERYEM düne geleni
Günde sildi

Mevlâna’yım!

Ocağı yakacağım
Tavana feneri takacağım
Her güzele
O’ndan diye bakacağım
Seferde adım atana
Her adıma yetişecek
Elele tutuşacağız
Gemiye geldim dese
Sahilde bakışacağız

ALLAH’ıma emanet olunuz

MERKEZ’den söz dilesen
Sözü alıp elesen
Çöpü asla olmazdı
Gittiğin yoldan
Ayrı kalmazdı
Her an, her gün
Sofrada aşın
Sohbet ile başın
Gerçeğin bilincinde
Yerden göğe
İnancında olduğuna
Cümlesi şahittir dedi
MERKEZ’im selam iletti

Üç öğün bir sohbette bağlanır
Her sohbette alan veren bellenir
Dostlar gelsin denir beklenir
Cümle dostlar
Her sohbette mevcuttur
Anıldıkları kadar
Ne var ki
Kime  izin verildi ise
O söyler


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah