12 EKİM 1987


BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Kayaları oluşmuş
Tepelerde buluşmuş
Kartalları yuvasını kurmak için çalışmış

Esen yel götürmesin
Akan sel bitirmesin
Sevenler sevgiliyi
Bir söz ile yitirmesin

Yaylasında yazları
Koyun kuzu otlatır
Ovasına inince
Kargaları taşlatır

İnsan, emek verendir
İnsan, emek vereni görendir
İnsan, yaratılanı seven sayandır
İnsan, insan ile sevgiye doyandır

Erenler söz açtılar
Karlı dağı geçtiler
Kurulan sofralarda
Sevenleri seçtiler
Dediler ki;
Selam olsun cümlesine
Selam olsun bilenlere, sevenlere

Dedim ki;
Az olsa sayacağız
Çok olsa soyacağız
Dost ile dostu bulduk
Her lokmaya doyacağız

Dolan destiler elde
Gelen besteler dilde
Şarkısını söyleriz
Gülizarına geldik
Selamını bekleriz

Niyaz ettik adına
Kapısına durduk da
Dizimiz yere koyduk
Ellerimizi toprağına vurduk da
 



Her kum tanesi elde
Selamlarımızı bizden
Bilenleri tanırlar
Her birinizi dizden

Bağlı olsa da sözüm
Sonsuza bakar gözüm
Açıldı ise gönlüm

Üç düğüm bağlansa da
Birini çözsen yeter
Her yuvanın bacası
Ocak yanınca tüter
Dumanı gidiverir
Hava onu bitirir

Aşımızı pişiren ateşe
El değer mi?
Ateşler olmasaydı
İnsan kışı sever miydi?

Günü güne bağlayan
Emek veren ellerle
Güzeli söyleyen dillerle
Ahengini bulur
Sevenler her hal ile
Sevgilide kalır

Kapalı kapı söz vermez
Açık kapı ses almaz
Sazı sözü bildiysen
Kayguyu gönlüne koymaz


Selam olsun Selam olsun Selam olsun

Lailahe illallah Muhammeden Resulullah

SOHBETLER

20ekim1989