BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM

Güneşin doğduğu yerde
İnsanın doğduğu günde
Gönüle sevgiyi koyduğu anda
O’nun varlığını görürüz
O’nun emri ile yürürüz
Gönlümüz açık ise
Yaratılmışı sararız

Bahçeme attığım her tohum
Bana dilediğimi verdi
Beni bilenler
Her gün yeniden gördü dedi
MEVLÂNA sözü aldı
Rahmetini yağdıran Rabb’im
Zahmetini kolaylaştırır
Eli ellerle buluşturur
O eller;
Hizmete bakan
Karanlık için kandili yakan ellerdir,dedi
MEVLÂNA selamladı

Her ismini anarım
Bir ismiyle döner dönerim
Aşkı ile yanarım
Kendimi kendim ile sınarım
O zaman görürüm ki;
Dumanları silinmiş
Tasaları bölünmüş
Dost adına Dost bağına gelinmiş
O bağlarda buluştuk
Seven sevilenlerle dedi
YUNUS’um sevgisini
Her bahçede açan güllere sundu

HACI BEKTAŞ bağladı
Elindeki demeti
Her dilde okunacak
Dost arayan sonatı
O’nun adı dillerde
Bilgisi akıllarda
PİR SULTAN ABDAL sordu:
Akıl benden mi?
O’ndan mı?
HACI BEKTAŞ dedi ki:
İlmi;
Hem dünden, hem günden, hem sondan
 

PİR SULTAN ABDAL sordu:
Başı sonu bilen miyiz?
HACI BEKTAŞ dedi:
Gününe gülen miyiz?
Günümüzü bilmediysek
Dünümüz helâl olmaz
Gelene yolumuz vermez
Allah, eyvallah dediler selamladılar

KAYGUSUZ’un mekânında
Dostlar olur makamında
Hem söyler hem söyletirler
Hem bekler, hem bekletirler
Gerçeğin bilgisini
Görene saklatırlar
Görene sorsan ilmini
Duysa da duymadım der
Soyduğu her meyveyi
Sevenleri ile yer
Bildiği bilmediğidir
Sevgi sığmadığı dedi
KAYGUSUZ üç öğüt verdi:
Bilenin bilmem dediğine girişme
Bilenin attığı adıma karışma
Bilmediğin alanda çalışma
Gönüllerimiz hoştur
Kaygularınız boştur dedi
Her öğünde andığımız
Cümle alemde sandığımız
Gerçek olan ilmidir
Her insan yarın için zanlıdır
Dilediğini zannedersin
Oluşan Rabb’in muradıdır
Uyum O’nun adınadır
Doyum insanın muradına


Selam olsun Selam olsun Selam olsun

Allahu Ekber Allahu Ekber Allahu Ekber

Lailahe illallah Muhammeden Resulullah