MEVLÂNA’yım ben!

Nurunu almak
İzninden vermek gerek
Yüce Allah’ımın
Deme; Nuru yok mu?
Yumuşak olanın
Yolunu bilenin
Nurunu yüzünde görürsün

İzin geldikte
Allah verdikte
Yazmak kolay
Olmuşu unut
YM. gün münasip
Yumuşak niyet kur, yardım gör
Yüzü nurdan, gönlü kardan
Ulu’su Pir’den çocuk. GANİ’nin
YUNUS’un mümin yüzlü anası
Yumuşak yol niyet etti
Yuva’yı buldu
Yuva’da nur gördü

Ummak, yolunu bulmak
Kulu yumuşak eder
Yavrunun rüyası güzel
Bilmez, sırrını çözmez
Nurunu görenin, yolu düşer
Çocuk yumuşak gönülle görür
Anında olmaz, yol verir bilmez
Ulu kişiler korur yavruyu
Niyazınız Allah katına varır
Nidası çocuk kulağına gelir
Sevinin, duanızın kabul cevabıdır
Çocukla gördüğü kişi
YUNUS’un anası
Yumuşak niyazı
Güzel yol gördü
Gönlü kar dedi
Yanına vardı, onu sevdi
Çocuk genişletti

YUNUS der ki;
Anamın sevgisi çocuk yuvası
Çocuk sevgisi yolun yarısı
Ömrünün yarısını
Çocuk sevmekle geçirmişti
Duasını çocuk için etmişti
Mertebesini çocuk için bulmuştu
Gezer, çocuk görse niyaz eder
Miyarını çocukla ölçer
Yuva’ya gülmüş
Ne güzel demiş
Nuruyla gelmiş
Muradın olmasına duacı olmuş

Nimetin Allah’ımdan verilişi
Ezanın minareden okunuş
Almaktan vermekten
Geçmeyi bilişi
Kulun gönlü yönüne koyar
Yardım görene ne mutlu
Yardım edene ne mutlu
Mutlu ki,
Nurlu kula niyazını bildirir
Yolunu gösterir

OMAR der ki;
Allah'ım her işi hesaplamış
Kulun düşünmesini kolaylamış
Bütün yükü üstüne almış
Ne mutlu o kula ki,
Allah’ın katında vazife almış
Allah’ımın işini değil
Kulun yolunu kolaylarız
Vazifemiz, kulları için
Ölümden korkanın
Suçunu işleyenin
Duası geç kalmasın ki
İçine korku düşmesin
Düğünden söz edelim
Yarın gece duamız secdemiz
G' ile ibadetimiz bol olsun
Allah nasip etsin
Dileyen gelsin, YM olsun
 

Yarın semadan inmişse Melekler
Allah'a bildirilmişse dilekler
Yuva’ya gelen cümle misafirler
Alemden gelenler
Dualarınıza dualarını eklerler

Senin benim değil, Allah’ımın
O'nun yoluna açtın
Yalandan kaçtın
Yuvamız yumuşak gönlümüzü
Allah’ımın kullarına açtık.

Miyarının YM olduğu
Yüzünün nurundan görülür
Namert kula cezası tez verilir
Dumanın dağınık
Anmak gelir içinden anarsın
Yanındayım bilmezsin
GARİB’in yoluna bağlısın
Olumun öyle
GANİ’den sorduğun olur
Yuvanın nasibi açılır der
Allah'ım oldurur derim.

Hayır yoluna dua edin
Yazan bozar, güzel gün gösterir
Yanılmayın şaşmayın
Gönle duman koymayın, düşmezsiniz
Üzmeyin üzülmeyin
Kaderden bahsetmeyin
Şeytana ortak olmayın
Kötü diyen bulur, iyi diyen görür.

Günün dengi bir olmaz
Günü güne uymaz
Sevindiğinde şükür
Üzgün günde hamd
Hamd ki, daha kötü değil
Dert demeyen dersin
Derdini dökersin. Kime?
Kul sana ne etsin?
Allah'a et ki,
Derdinin dermanını versin
Maniyi kaldırsın
Maniye yol açsın
Yürü açıldı yolun
Boşuna sallama kolun
Allah doldurdu elin

GARİB’ine derdine
Gülsün Melekler niyetine
Gelsin naneyi alsın
Sunduğum yazıyı koysun
Anmak, yol bulmak dilerler
Nasibini sorana söz isterler
Nimeti, GARİB bildi
Nasibini alsın
Allah izin verirse olsun

YUNUS der ki;
YUNUS’un dileğini
Halk için isteğini vereydi Allah
Kul için cennet olurdu dünya
YUNUS söz diledi, geldi:
Niyaz ettim kuluna
GARİB kulun gönlüne
Çiçek gördüm durdum
Ağmıya değmiye
YUNUS’u görmiye
Gönlünü vermiye
Geldin, su aldım verdim
MEVLÂNA Hazretlerinden
İzin diledim, sana söz ettim

GARİB’in niyeti
Büyüğe hürmeti
Allah'ım yolumuz bağlaştı
Ağızdan anınca
Köprümüz ağırlaştı
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah