MEVLÂNA’yım ben!

Memnun niyaz ederiz
Geldik niyet ettik
Yuva’nın yolu
Yolun kulunu
Mahzun gördük
Mümin olan
Beni bilen
Gelse yuvama demez
Geldiğimden şüphe etmez
Gönül yolu uydu
Mümin kulu duydumu
Ulu’su gelir, olayı görür
Mor dağın aşımı
Mavi suyun geçimi
Zor gelmez
Deme; Uzak, yol vermez
Duan kötüyü koymaz
Uyma, duyma, ‘Gine’ deme
Olur geçer
Kuldur içer
Suyunu seçer
Dünya kulu yanıltır
Sözünü yuvanın olumuna bırak

OMAR der ki;
Ömür bir gün
Kahır on gün
Olsa sabır
Kulu oldurur
On'u bire indirir
Her kul uysa bu söze
Kıymet verse her öze
Senden benden demese
Olay yol bulmaz

Dünya kulu, misafir yolu sevilir
Allah'tan dilenir
Gül’den niyet sorulur
Sahabeler duacı
Yuva’ya gelen hacı
Yumuşak yoldan geldi
Yuva’yı ‘Uygun’ dedi
YM olmuyor diyen
Yanılıp sözü anında
Özden suyunu alsın
Verileni bilsin
YUNUS'um der ki;
Canım YUNUS’tan geçse
Cananı canımdan içeri itse
Olmaz almaz
Dünya kulu bilmez
Ömrü yetmez
Nokta desem değil
Allah’ıma kavuştum
Muradıma eriştim
Mümin kula yetiştim dersin
Merakınız münasip
Manayı bilmek
Dünya kuluna
Ahiretin sırrına ermek hoş gelir
Bilir misiniz ki,
Allah lazım geldiği kadar bildirir
Ne daha öteye götürür
Ne gördüğü yerde bırakır
Allah’ım dileyince isteyince gösterir
Allah'ım kendi dilerse gösterir
Kul dileğince değil
Dileyene bakma
YM, mana münasip
Yalnız ömür bitende görülür
Bu alemin sırrına erilir

(Resim verilir: Hz. MEVLÂNA kızı, Prens SELAHATTİN.)

 

Ben, yavrum ve
Mesut günün sabahı
Namaz kıldıran şeyhin yolu
Prensin kolu
Yavrum namazda
Prensim niyazda
Namazı kılan, yavrum. Kızım
Yanındaki, Prens SELAHATTİN

O gün geçti
Beden göçtü
Muradı seçti
Günü geldi
Kulu gördü
Allah'ım izin verdi
Anında dileyene
Allah'ım diyene
Dede el verdi
Dede oldum geldim
Yolumu verdim
Mümin kul gördüm
Gönülden sevindim
Cemaat dersiniz, sorarsınız
Gitmek gelmek zor değil
Gönülden geçende
El verdim diyende
Orada burada oluruz
Gece olsa, gündüz duysa
Cümleye hoş gelir
Allah adı anılır
Allah'ım adına gönül verdim
Kula dedim
Bir adı mı,
Dünya tadı mı bağlar kendini?

Allah’ımın yarattığı,
Dünyada yaşattığı
Yüzden yüze baktığı her kuluna
Nurundan kattığı görülür
İnce hesabına akıl takılır
Aşk öyle başlar
Başlar, kulu haşlar
Haşlanan kul yanmaz
Dünya malına dönmez
Duman gönlüne koymaz
Ne Yüce’dir Allah'ım
Yol incedir Allah'ım
Kuvvetin verilir
İnce yoldan geçilir
Köprü kurduk aşılır
YM oldu. Dileyene yazarız
Münasip oldu deriz
Dilemez misin?
Münasip olana sormaz mısın?
Yuva’nın yumuşak kuluna
Ağacın sunduğu suyuna
Ağaç suyundan sunar mı? demeyin, yanılmayın
Yaprağına su verir
Canını sudan alır

Kağıt çok, vakit dar
Dilekten söz dersin
Allah ne der bilirsin
Vakit saat gelende
Allah yolu açanda
Dileğin münasip yol bulanda olur
Dünyanın dönüşüne uyar
Samanyolu kümesi
Muratların yücesi
Yolunun açılması
Parlak geceye rastlar

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah