23 HAZİRAN 1969


MEVLÂNA’yım ben!

Yuva karışık
GARİB şaşkın
Su uğur, yuva yürür
Gündüz gece yunulur
Dilediğiniz gibi olur
Yumak yamadan kurtulur
Yama, ek dayanın
Günü gelir, ferah bulur

Uyku bitti, GARİB uyandı

Gönderilen yoldaşın
Gönül arkadaşın
Sana duman yolunu
Suyun yolunu gösterir
Su yolunu açar
Duman yolunu kapar
Seni yanlış yoldan
Kötü kuldan korur
Ulu’ya bağladın
Gününü bildin
Allah'tan diledin
Bekle gör, dayan dur
Yuvada gün olur
Sabır, az kaldı GARİB’im sabır

Ömür nasibini diler
Allah nasibini
Tombulundan verir
Yaratanım verecek
Sırası gelecek
Oldurur, güldürür, coşturur
Coşanı ağlatır, adını andırır

Allah'ım!
Dünyada dayandığım
Ahirette güvendiğim
İnandım sana
Görmek seni
Cananım demek için değil
Sen benim canımsın
Andığım Yaratanımsın
Yumak dilemem
Uzun olsa da olur, yunsa ne olur?
Dileğim yunmak
Senden olanı uyandırmak
Gafil kullara bildirmek
Senin yoluna çevirmek
Senin yarattığını dilemem
Helak olsun zerresi bile
Son günü pişman olsun
Geldiğinde bulduğunda
Mahzun olsun
 



Senden gelen her kul
Müslüman olsun
Hıristiyan olsun
Seni bilsin,
Yalnız seni Allah'ım desin
Allah’ım desin, şaşmasın
Senin yoluna şirk koşmasın
Dünyada uyansın, öyle gelsin
Ahireti dileğimizce bulsun

Gönlüm mahzun oluyor
Yaratılan heba oluyor
Uysa duysa, gönül koysa
Allah affeder
Yumağına sevap yazar
Yolum olsa, yayan gelse
Yoluna giderdim
Uyanı duyanı elinden tutardım
Allah'ı bildiririm
Kulunu sevdiririm
Gönül yolu uyana
Yolum Allah diyene, gider gelirim

ÇAKIR ‘Allah’ dedi
Yumağına sevap yazdı
Gönülden dedi, coştu
Allah’ın dediği
Kulun bildiği dünya nimeti
Yuvaya tez gelir
GARİB sevinir

Yazdık çizelim
Eyvallah deyip gidelim
Gönül yolu olana
Yoluma bakana
Gidip gelelim
Yuvada danışana bakalım
GARİB durmaz sorar
Her yumak dolayışta çağırır
Gider gelirim, ona yol gösteririm
Mevlâm nasip edince
Dayandığım deyince
Görürsün, türbeme gelirsin
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah