02 TEMMUZ 1969


MEVLÂNA’yım ben!

Hoş gördüm.
Maniyi kumun altına gömdük
Amade olduk, huzur getirdik
Mümin kulun gönlünü gördük
Andığın olsun
Yolun uğrasın sunduğum

OMAR der ki;
Geldim yoldan
Duydum kuldan
Duman sözden
Gönül kırma
Günü gayeni karatma
Adaletten ayrılma

Mani oluyor düşündüğün sana
Duyurur gelişini yola
Allah'a yuvan yolun emanet
Amin dedik, canın bedene emanet
Cumayı niyet et, gününe hizmet et
Allah'ım mümin kulu dayandın
Müminlere hizmet et
GARİB’imiz canına iyi bak.

Yolunu bilir, kulunu görür
Gönlüne göre verir
Olana dayanan kuluna verir
Güldünüz, yuvanız gülsün
ÇAKIR’a Allah selamet versin
Gündüz odasında dilediği olsun
Yuvamız mümin kulun gönlüne göre oldu
Yumak yolunda sarıldı.
ÇAKIR’a dedim
Resmim verdim
Bana değil DAVUD’a de

Mümin kulun manisi
Kuşun gagası
Allah'a duası kabul olunsun
Allah'ın yolundan edelim söz
Diyelim duamız olsun
Allah kabul etsin. Amin
 



Susadık su içelim
Muradını bilelim
Allah dedik gidelim
Üzüm bağına girelim
Mümin kulun dileği
Olmuş üzüm koparmak, üzüm yumak
Yolu bağ olsa
Mümin kul gönülden yunsa
Üzüm suyu sarhoş etse
Yine de dayanmaz
Andığına ermez
Sabırla sükun gerek, yunarken
Mümin kul maniyi kaldırır
Sabrı oldurur, gönlü gördürür
Madem yumak sorarsın
Sen sözümü ararsın
Yoldaş aldın yanarsın
Ne şikayet edersin?

Allah'a dayanan, maniyi kaldırır
Yüzünü mümin kula dön
Gönlü karanlık olana bakma
Mani olur sana
Müminsin, yuvana yön verensin
Suyunu içtin dönme
Yol vereyim deme
Allah sundurur
Kulunu uyandırır
Yumuşak olana gönderir
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah