26 TEMMUZ 1969


MEVLÂNA’yım ben!

Dün gönülden ananı
Bugün yola düşeni
Duman ona güç geldi
Dedeye çok geç geldi
Aldı ağız yarası yudum
Amadeyiz, yoldayız
Bizi anan koldayız
Andın, geldin

Duanı verdiğin
AMİNE dediğin
Ayan beyan gönül koyduğun
Yasin okuyup gönderdiğin
Mümin gönüllü
Manini, gününde dile
Peygamberimizin Anası
Ona duanı gönder
Dumanını dağıtması için yardım dile
Duan kabul olunur, dumanın dağılır

Duman versin yanılırsın
Kendi kendine kapılırsın
Yalnız değilim desen
Danışanı sen görsen
Dumanını dağıtırsın
Yanından tez kaçarsın
Dur orada
Koşulur, dağda çalı aşılır
Ovaya inmek için
Dağları aşmak gerek
Dağları aşmak için
Çalıdan geçmek gerek
Dede elinden tutar, çalıdan aşırır
Amma ille de dağı da
Çalıyı da aşmak gerekir
GARİB’e deme
O dağı aştı, çalıdan geçti
Düz ovada koştu, deryaya ulaştı
Yarış değil, bu yolda sabır gerekli
Allah yolunda yarışılmaz
Allah'ın işine karışılmaz.

Olan dünya işidir, düzelir
Seni üzen üzülür
Senin hatanı görse üzülür
Görmedi pişmandır
Olan gelen Allah'tan
Seni üzen her kuldan sabır et
Allah'ım de, Allah'a havale et
Yarıda bırakmadın
Yolundan şaşmadın
Çok münasip
Düşünme, üzülme
Allah seni de onu da görür
Layık olanı gösterir
Maniyi kaldırdın
Sevaba erdirdin
Allah razı olsun dedirttin
Ne dersin, ne söylersin?
Her şeyi ne duyarsın?
Görme, duyma, deme
Allah'a havale et
Daha ne deyim?
Dünyaya ne vereyim?
 



Yolu münasip değil
Düşündüğünü doğru der
Yolu münasip olsa
Gönül başka, ağız başka demez
Olanı değil, geleni sor
Danışsın bildirsin
Senin yanına getirsin.

Daha nedir sunduğum?
Sudan verdiğim?
Yoldan yürürsün
Kötüyü görürsün
Kötüye gitmezsin
Çünkü düşünürsün, danışırsın
Dumanını dağıt, konuş onunla
Niyetine terazi vur.

Münasip sorduğun
Maniyi kaldırdığın
Dağılırsan gönderme
Senin yolundan dönme
Senin gönül yolun
Onunkine uymaz
Senin gördüğünü bilmez
Deme, kötü söyleme
Sana yakışmaz. Bekle, sabır et
Allah yolu düz olur
Yolda mümin kul yürür
Yolu bilmek gerek
Düz yolu bulmak gerek.

Maniyi sordu ÇAKIR
Mana ile dünya arasında durur
İki alem bulması
Gönül yoluyla birleşmesi
İman eden kulun
Çokluğu kadar kuvvet olur
Gönül yolu en kuvvetli olan GARİB
Sizi bu aleme aşırdı
Olur diyenin, yolu bilenin gönlü açıktır
Olmaz diyenin aklı kaçıktır
Dede demez, duman bilmez
Gönlü dünyaya doymaz
Dünyayı Yaratanın kullarını
Mümin maniden ayırmasın
Maniyi açmak fincanla olmaz
Dede fincana girmez
Senin gönül yolundan
Dünyanın yumuşak kumundan
Yanılan her kulundan haberin gelir
Sıkıntıyı danıştın bana
Cezandır dedim sana
Deden yol bir değil

Gelen gelir, selam verir
Gönül yoluna Yuva'dakileri uydurur
Gönül yolu uymayanı güldürür
Senin danıştığın AHMET
Oku ona RAHMET dedim sana
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah