MEVLÂNA’yım ben!

Münasip yol dileyen
Yumağını yola uyduran
Suyu bulup yudumu içen
Madde dileyip maniyi soran
Muamma çözelim diyen

OMAR der ki;
Yumak sararken
Yolu ararken
Hak sözünü bilesin
Doğru yolda olasın
Geldiğini bilirsen
YUNUS’un dediğine gelesin
Allah'tan geldik
O'na gideriz
Sözünü bildik
O'na uyarız
Bilmeyene şaşarız
Görmeyene bakarız
Görülmedik ne var ki?
Allah'a döneceğiz
O'na varmayı
Gönülden dileyeceğiz
Murat dilediğine olur dedi

Ben de dilerim
Kul gönlü olsun dilerim
Allah'ın dediği olur
Senin dileğin
Duvar örülüp
Gün görülüp
Gönül açılıp
Allah'tan dilendiği gün olur
Tuna’nın doğusu
Duvarın ötesinde kalır
Dağılmasın aklınız
Duvar ötesinde olanı
Merak edersiniz
Bilene sorarsınız
Bileni bulursan
Amade olursan
Yumağı bitirdiğin gün
Duvarın ötesini görürsün

Düşündüğünden şüphen var
Olamayacak diye
Allah'ın yuvana verdiğini
Az mı dersin?
Gelen gülen
Sen değil misin?
Yeter der mi kul
Dünya bir okul
Gelene daha ekle
Canın isterse bekle
Dünya nimetini
Yuvanın hikmetini düşünsen
Sana var mı faydası?
Allah düşünsün

Dağınık aklın
Düşündüğünden şaşma
Gülen her kula bakma
Gönülden gülsün
Yolunu bulsun
Ağızın yoludur
Gönüle gider
Kulaktan alınan
Niyeti bozar
Danıştığın yol
Gününden sorar, vaktin alır

Amade olmak güzel
Allah’ımın emrine
Ne güzel gördüm
Yolunu soranları
Nasıl bir kulum? deyip
Mertebe soranları
Maniyi kaldıran
Gönlünü açan cümle kullar
Allah'ın 'Güzel kulum' dediğidir
Kullarını sever
Dününü, gününü, yarınını
Cumanın geçtiği
Gayenin seçtiği yoldan gidiniz
Gönlünüzü açtınız
Allah'ın sevgisinden
Niye şüphe ettiniz?
Allah’ımın kuluyum
Maniden korkuluyum dersen, şaşarsın

Korkun olmasın
Duman dolmasın
Allah'ın yanında
Mani durmasın
Allah şüpheci kulunu sevmez
Allah'ın verdiğine
Şükretmeyen kulunu da sevmez

Mana dileyelim
Yolunu soralım
Gönlünüzü Allah'a bağlayınca
Geleni bilince
Doğruluktan şaşmazsın
Yumuşak görsek
YUNUS’un gönlüne uydursak
Sabırdan bir katre alsak
Kulun gönlüne versek
Biz de huzur buluruz
Maniyi Allah verir
Allah gönlünü görür
Gönülden uyan alır
Allah mükafat verir
O kul ne güzel kuldur
Yanınızda olunca
Maniden mani kalınca
Yumuşak gönül dilerim
Allah cümlenize versin derim
Cümlenize selam

Dede selam aldı
Huzura vardı
Cümlenizin dileğine
Duacı oldu
Senin dileğin
Sana dar gelir
Olanı düşünsen
Biraz zor gelir
Düşünme dünya işini
O da pişirsin aşını
Duman, yumak sararken dağılır
Her kul olanı görür
Yuva’ya geldin
Dumanı Yuva’da bıraktın
Bizim olsa, yolu sorsa
Sudan içse düzelir
Münasip yolu bulur
Yanındaki doymadı
Duacıyız dileklerinize dedim
Cümlenize dedim
Günümüz diyen
Duayı bilen okusun
Allah'ım desin, dileği olsun

YUNUS der ki;
Allah’ı andım, suyu içtim
Allah'ı andım, nefes aldım
Daha ne diyeyim
Ne dua öğreteyim?
Allah diyen yürekten
O'na varır, yolunu bulur
YUNUS her an ne okudu?
Andı, Allah’ım dedi
Allah'ım diye diye
Allah’ıma vardı

Gönül almak yolumuz
Kul ayırmak arımız
Gönüller açık
Ayırmak dilemeyin
GARİB’i ömür yolu ayırdı
Biz ayırmadık
Ayırmaz Allah'ım da kulunu
Meğer ki kul ayırmasın yolunu

Allah'ın dileğini vermesini dilersen
Sabır göster
Duman sokma araya
OMAR der ki;
Dünyanın selametini
Kulun kelamı bozar
Günün saadetini
Kulun dumanı bozar

Yazıyı yazdık, resimi verdik
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah