MEVLÂNA’yım ben!

Döndük durduk
Anında geldik
Gönül yolunu gördük
Duanı aldık, Amin dedik
Andığın kişi, merhamet işi

Güğümü düşününüz
Allah'ın dediği olur
Ağlarsın durursun
Gönlünü doldurursun duman
Söndür alevi
Allah görür, dileyene verir
Kuldan değil, Allah'tan bekle

Dediğimi gündüz dersin
Gece gönülü üzersin
Durmadan duman yaratırsın
Allah'a dua et
Allah'ım de;
Sana sığındım
Huzur diledim
Dileğimi hayır yolunda
Versin diye bekledim

(Resim verilir: NURİYE SULTAN)

Düşün yaşadığın günü
Yumaktaki düğümü vereni
Allah açtırır, sebep verdirir

Altın, Allah yoluna
Gümüş, dünya kuluna yarar
Altın yolunu Allah bilir
O yolda gideni O görür
O'na gideni, sen ne bilirsin?

Sen düşündün
Ayrılmayı sordun
Yuvayı bozma
Olacağı bekle
Huzuru kendin yaratacaksın
Durumun yuvanın devamına
Mecbur olduğunu gösteriyor
Zevk almayı,
Uymaktan ders almayı düşün
Allah'ın vereceği
Sorduğun kulun pişmanlığı
 

Senin ona uyduğun gün görülecek
Yunduğun gün değil
Andığın gün olur
Aramak, senin gururunu kırmaz
Mani, mümin kulun yolunda durmaz
Allah'ın verdiğini
Kul geri çevirmez
Dinle sözümü
Güzeli kim bulmuş
Dünyada kim
Aradığımı buldum demiş?
Amade olduk
Allah'ım dedik
Kadere boyun eğdik
Düşünüp dert etme
Her gördüğünü mesut bilme
Derdin çeşidi olur
Kulun gönlü etrafıyla açılır
Sıkıldığın dumana boğulduğun gün
Allah'ı an, tespihi eline al
Duanı et
LA HAVLE çek
Kuruntun gider
Manin ortadan kalkar

Dama taşı olanda
Durmadan dolaşanda
Güzel günü bulanda
Geçeni unutup
Gününü gün eden
Annenin gününde yaşadı
Annene ‘Arkadaş’ dedi
Danıştım adını
NURİYE dedi
Gönlünü yolunu Allah'a verdi
Umarım ki duyurur
Senin kaderini ona uydurur
Yaratan görür
Gönül güzel olana tez verir
Bekle gör.
Sabır, sükunet sun
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah