MEVLÂNA’yım ben! (1)

Geldim, hoş sözün üstüne durdum
Düşünmek size düşen
Benim görüşüm
Uymak size düşen
Niyete uymasa
Sözünü almasa
Yumuşak yol yürümez
Men dilden kaçmaz
Uymak eşlere düşer
Münasip budur
Karşındakini mutlu etmektir vazifen
Eş alırken her yol için yuvanı açarsın
Eşini mutlu edeceğim diye alırsın
Vazifeni yaparsan
Her şeyin üstünde mutlu olursun
Yanılma,
Vazifeden dolayı mutlu olmak yetmez
Mutlu görmek de öyle
Evlilik, yuva kurmak
Binaya girmek değildir
Binayı yolunca açıp
Mesut kulların neşeli
Manevi kuvveti yüksek yavru yetiştirmek
Yalnız değil örnek olmak
Örneği yuvada vermek
Sunduğum çözülsün
Misal verilsin deriz
Denilen münasip görülür
Mevsim yuvanın havası
Hava yuvanın süsü
Yavruyu yuvaya veren kim?
Eşini kuluna nasib eden kim?
Yavruna iyi örnek olursan
Eşin de yavrun da sen de mutlu olursun
Allah’ımın yanında kutlu olursun
 
Yaratanım der ki;
Kulum birdir ayrısı yok
Birinin eksiği
Öbürünün tamamıdır
Öbürünün eksiği
Birinin tamamıdır
Kıymetli olanı
Ayrı tutulanı yok

Olmayın yuvada bencil
Bencil olanı Yaratanım sevmez
Dövmek dersen
Yolunu düşünürsen
Münasip değil
Allah’ımın kulunu
Emanete olan ihanetinden cezalandırması
Kulunu kuluna emanet etmez
Ne var ki bencil kul
Yuvada, dünyada
Yumuşak sözden kaçar
Sakınmaya bakmak gerek
Acı sözden kaçmak gerek
Emanete duman vermek
Huzura erdirmez
Emanet, kulun canı
Canını düşünmek
Gerekeni bilmek
Yolunda gitmektir
Deme; Olsun, yumağım böyle sarılsın
Niyetini yumuşak bil
Ağız yolunu gönüle uydur
Mutlu olan gördün mü?
Vazifeni bildin mi?
Mutluluğu ben gördüm
En yüksek mertebesine erdim
Yuvanıza bunun için geldim
Sözüm her gün budur

Yolunuza açılan
Gönül kapınızı gördüm
Mevlamın sırrını
Niyazımda buldum
O'na varmaya duacı oldum
Yuvamı huzurumla süsledim
Eşime ‘Sen’ demedim ‘Biz’ dedim

Olmak için
Dünya değiştirmek gerekmez
Kundura giysen
Dar geldi desen
Bağını çöz demek değil
Çözüme yardımcı olmak gerek
Sana çöz denmesi için şikayet edilmez
Yardımcı olman istenir
Sabır güzel, kulu kazandırır
Dava mühim, kazanan iyi
Kayıp mühim
Kaybedenin kaybettiğini
Kazanan bulur
Üzerine alan yerinmesin
Gelen söz sert demesin
Gümüşün silindiği
Altının seçildiği yuvaya
Yuvadaki kullara geldik
Geldik, hataya düşene nasihat ettik
Kayıptan kaçının
Kazanmaya bakın ki
Dünyanın solduğu
Alemin döndüğü günde
Mahzun olmayasınız
Bir söze sonsuz karanlığa kalmayasınız
Sonsuz karanlığı bilirsiniz
Yolu münasip olmayan
Sözü ölçü bulmayan
Kulun döndüğü yerdir
Varmayı dilediğiniz yere gitmek
Yolu münasip olmak dilerseniz
Uymayı vazife bilirsiniz
Neye uymayı? derseniz
Allah’ın emrine

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah 


MEVLÂNA’yım ben! (2)

Ağlamak değil
Gülmeye yer verin
Dünyadan geçmek değil
Güzel görmektir

Sorana sormayana
Haline şükretmeyene de ki;
Dilemek almak değildir
Bilmek almaktır
Verilene şükretmek
Allah’ını sevmektir
Amade olmak
Niyaza durmakla değil
Yolunda gitmek
Kötüden uzak durmaktır
Almışsın yumuşak yol
Görmüşsün mümin kul
Sana faydası
Yumağının doğru yolda sarılmasıdır
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah