MEVLÂNA’yım ben!

Yuva’mız yol için
Yumuşak yolu bulanlara açıldı
Sözümüz, gönül açanlara verildi
Günün olayları elenmedi
Günlük olay belenmedi
Her yumuşak yol
Meydan kapısında durur
Durak, Meydan’a girişe mehildir

Yeşil rengi severiz
Huzurun dengi olduğunu görürüz
Pembeyi severiz
Gül’ün dengidir deriz
Aşkına kırmızıda düşeriz
Turuncuda Kudretini buluruz
Morda bakarız
Cümlesinden geçtik
Morda durduk deriz
Maviyi deniz ile gökte düğümleriz
Sarıyı gönlümüze
Bohça örneği gibi sararız

YAHYA EFENDİ der ki;
Yetimin derdi
Üzsün her ferdi
Elini versin
Gözündeki yaşı silsin ki
Kendi gözüne gelen
Yaşı da silen olsun
 
MERKEZ EFENDİ der ki;
Can-ı gönülden damla veren
Desti ile alır
Yerini bilen, kaderine razı olur

EYÜP SULTAN der ki;
Sabır ile bulan
Sarayda güler
Günü cehennem olsa
Cenneti kabri olur

Hz.MUSA der ki;
Gemiyi aldı isen
Rotasını düşünme
Dengesini buldur, yeter
Kul olaya takılmasın
Kazık diye çakılmasın
 

Kamu kulun ölçüsü olmalı
Kulun görgüsü kamuya uymalı

Nasip ayaklıdır
Kulu oturduğu yerde de bulur

Masayı mümin kul da kullanır
Mümin olmayan da
Ne var ki, mümin olan övünmez
Kaybedince dövünmez
Hatasız kul olmaz
Ne var ki, olacaktan kaçılmaz
Hoyrat olmadıkça, yerinme

Bir lokma bir hırka günü
Geçeli asırlar oldu
Günde kul kamuya uydu
Uyduğun kadarıyla güzel
Gerisi gazeldir
Yaşantında kula yük olma yeter
Allah’ım kendine yük olanı yaratmaz
Yarattığını kendinden uzaklaştırmaz
Kulun yükü de
Allah’ıma değil dünyayadır
Ne var ki,
Dünya da kul ile ölçüsünü alır
Kul olmasa top örneği ortada kalır

Huyun en güzeli
Huysuza ‘Sen güzelsin’ diyebilendedir
Huysuzda güzeli bulabilendedir
Düğümünü çözmesine
Yardım edebilendedir

GARİB’e gelecek
Bizlerce önlenir
Her olay gözlenir
Günümüz hayır olana açılır
Gönlünü yokladım
Çiçek diye kokladım
Allah’ım dedim
Ölçünde ne yanılırsın
Ne aldanırsın
Sen seçtiğini bilirsin

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah