MEVLÂNA’yım ben!

Her olayda
GARİB’de kaygu ararım
Tevekkülü bulurum
Allah’ım derim
Duacı olurum

Komşu gönlü alanın
Yolda kalana el verenin
Yumağı bizlerce çözülür
Allah’ımın zatı
Kumun yerde oluşu
Allah’ımın sıfatı
Kula sırtını verişi.

Müstesna olan her şey
Göze görünmese de
Geldiği yeri belirtmez mi?
Kum derken gözünün önüne
Kumun her zerresi gelmez mi?
Kum, her zerresinden vermez mi?
Denize dahi beşik olmaz mı?
Nehirlere yatak olmaz mı?
Kulun varlığı kuma eşittir
Kumdan ayrıldığı an
Yaratana eşittir
Yaratana eşittir demek;
Dünyada harcamadığımız
Nuru kadar O’na yakınız
Yakınlığın adı
Eşit demek değil midir?
Ne kadar küçük olsak da
Niyazımız kadar O’na yaklaşırız
Allah’ımın dünyaya verdiği nimetler
Kullarını yaratması karşısında çok az kalır
Çünkü kullarına kendinden
Dünyaya gücünden verir
Kâinat zaten O'nun mülkü

Yaması fistanında
Her sözü destanında
YUNUS’um, yolunu aldığı
TABDUK EMRE dediği günden
Ne yolunu şaştı
Ne toprağı deşti
Ne acele koştu
Ne bilmeden coştu
Yalnız kendini kendine verdikleri an şaştı
Koşarsan düşersin
Durursan kalırsın
Adım adım gidersen
Vardığını bilesin
Yolda yolcu görürsen dürtme
Dama taşı değildir
Her hataya sert olma
Belki hata sendedir
Danışmadan söz etme,
Belki yalandır
Gelenin sazı çalmaz
Duranın dili demez
Diyenin eli tutmaz
Gelenin hiç biri
Allah’ıma dayanmaz
Onun için, ona dayanan
Sağlam destek bulmaz
Yuva’nın yollarına açtığını unutan
Allah’ımdan silinendir
Unutulmasın,
Dediğim gün gelende
Dilden de verilecek
Sanılmasın yazımız kesildi. Asla.
Sözümüz cümleyedir
 

Biz tarikat ehli değiliz
Biz zümreye bağlı kalmayız
Cümle söz alacak
Sözümüz cümleye bağlanacak

Oku atmak için
Yayı germek gerektir
Yayı gerdi isen
Oku attı isen
Geri çekmek elinden gelmez
Elin arkasından ermez
Bırak vardığı yeri bulsun
Duacı ol hatasız varsın

Meyden aldığım deme
Gönlünü meye bağlama
Gönülde var ise
Mey sana verir?
Gönülde olmayanı, yere serer
Her mey alan sarhoş olur
Kimisi aşk ile döner
Kimi yere serilir
Ya içmeyi bilmeyendir
Ya bünyede olmayandır
Olmayanı zorlama
Kuyuya boş diye
Dışarıdan su doldurmaya benzer
Her yaratılan aslını bilir
Soylu soyuna güvenmese
Allah’ımı tanır
Kumun aslını taştır dersek
Taşa da hürmet ederiz
Madem ki kumun aslı taştır
Allah’ımın kuluna dünyada verdiği gaile
Taşın taşa çarpması örneğidir
Varayım çarpayım
Sonunda kum olayım dersen
Çarpışa katlanırsan
Kum olduğunda
Üstüne taş yığsalar duymazsın
Koşuya hazır olan atı durduramazsın
Koşmaya niyetli olmayanı koşturamazsın
Seni atar, geri döner

Meşeyi dağda
Asmayı bağda gör
Yerde kumu
Kökte sonu bul
Sepeti rafta bırakma
Kalemi kutuya atma
Nedeni kuldan bilme
Hataya ordan düşme
Değişen olsa yanarım
Aşkından nasıl dönerim?

Kul dünyayı sevdiği kadar
Ahireti de severse
Dünyayı gönülden siler
Sadece bedeni görevli kılar
Neden kul dünyada mutsuzdur?
Çünkü beden ile gönül savaştadır
Bedenin ameline gönül razı olmaz
Kainata kendini bağlamaz
Hür geldim, kafese girdim
Kafesin ameline esir olmayım der
Mücadele eder
Savaşı kuvvetli olan kazanır


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah