MEVLÂNA’yım ben!

Mümin olandan sorulsa
Günün konusu ne ola? der ki;
Allah’ım ile gele
Gönlümü doldura
Yolunu çizenin
Sohbeti bilenin
Saygısı, bana değil Yüce’yedir

Sevgisi cümleye olan
Cümleyi Allah'ım yarattı diye seven
Kuluna hasım diye bakmaz
Hatayı kendinde arayan
Hataya düşmez
Denmesin; Düşenin dostu olmaz
Allah’ım, bütün yarattığı kullarının dostudur
O’na dönük olsa bile.
O’na yüzünü döndüğü an
Sana güler
Nurunu yağdırır
Olaylara Hak’tan gelir diye bakarsan
Derde düşmezsin
Kötü talih demezsin
Çünkü her şer kapısı hayıra açılır
Amade olan bilsin
Olana uysun
Takatım yok demesin
Allah’tan güç dilesin
Ne olmayana üzüntü edilsin
Nasıl olur? diye tasaya düşülmesin
Olacak, yazılan görülecek
Her kulun yazısı güzeldir
Ne var ki,
Aynaya ne yüz ile bakarsan öyle görürsün
Gülerek bak, güleceğine inan,
Şüpheden uzak kal
Korkuyu, yolun için alma gönlüne
Allah’ımın olduğu yerde
Korku yer almaz
Allah’ımın olduğu yerde
Kul mahzun kalmaz
Neden ‘Olmaz’ diye duman konur gönüle?
Olacağı, sözümün başında verdim
Gönüldeki tasayı silesin dedim.
 

Kambur dert eder
Sırtında yük var diye
Gönlünde yükü olmasın kulun
Dünya kısa gün gelir geçer
Kul nasıl olsa göçer
Kambur dünyada kalır
Gönül ahireti seçer
Onun için dünyada
Niyetine uymayanı dert etme

Yolundan soracağın var mı?
Yanımızda olana.
Yolun gidişine uymak
Dünya kaygusunu silmekle olur
Dünya olaylarını
Bırak Allah’ım çözsün
Düzlük gönüldedir
Dünya gafildedir
Demek değildir ki;
Çalışma, bekle gelsin
Aksın içilsin
Vazifeni gücün kadar yaparsın
Hak yiyenden uzak durursun
Yediğini bilmezsen söze verme
Yedi diye göze koyma
Her kul nasibini yer
Arı da çalışır, karınca da
Ne var ki,
Arı sizlerle paylaşır
Karınca kendine taşır
Suyumuzun akışı budur
Verişimiz;
Dileyen kula
Suyumuzdan sunuşumuzdur
Hak yolundan gelişimizdir


ALLAH’ıma emanet olasınız
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah