30 ARALIK 1971


MEVLÂNA’yım ben!

Gitmeden, gelmeyi düşünmedim
Gönlümü, beni anan gönüllerinizden ayırmadım
Yaprağa can verene
Damarlarda kan yürütene
Duacı oldukta
Gönüllerde neden çok şey aradık?
Her gönül bir olmalı
Darı örneğini koçanda toplamalı
Aşkımız; ne sönenden
Ne yönünden dönendendir
Damardan akan kanı
Ateş örneğini yakandadır

Korkuyu silelim
Kelebek örneğini
Rüzgardan kaçmak değil
Kuş örneğini,
Rüzgarın içinden geçelim

HAZRETİ OSMAN der ki;
Suyumuzu verenin kimliğini sorana
Yolcudur derim
Dünyaya her gelen yolcudur
Membaını bulan, yolcudur

Haram yiyeni
Ne sen bilirsin
Ne de ben
Kul kendi de bilmez
Oymayı işleyen ipliğini alır
Ne var ki, ipliğin ölçüsünü bilmez
Nerede kalacak düşünmez
Şeytana uydum diyen
Allah’ımı gönülden çıkarandır
Aramazsan sırrını
Sormazsan serimi
Umduğun olmaz diye
Deme; Allah’ım sevmez kulunu
Sevmek, Allah’ımın yüceliğidir
Kağnıyı gayrete düşmeden götüremezsin
Ne var ki,
Gideceğin yere
Nasipten önce varamazsın
Niyeti kurarsın
Ölçüyü Allah’ıma havale edersin

Ham meyveyi derme
Olmamış bezi dürme
Çorbayı tuzsuz karma
Üzme kendini
Dünyayı kötü diye kurma
Yaşamaktan amaç
Her olanın O’ndan geldiğini bilmek
O’ndan gelenin
Hayır olduğuna inanmak
Bunu bildiğin gün
Dünyayı ayna örneği görürsün
Kuruntudan kurtulursun
Soğuk sıcağı aratır
Kahır Allah’ı buldurur

Hz.YAHYA der ki;
Gören göz, görmeyenden kördür
Eğer vereni bilmezse
Vereni gördüğün halde bilmezsen
Kuluyum demekten kork
 



YUNUS’um der ki;
Aşayım dedim
Bir dağı aştım
Sanki evreni dolaştım
Öyle çok gördüm
Dedim; Güne dek kördüm

SELAMİ Hazretleri der ki;
Asmayı budayanlardan
HAYYAM örneğini
Sarhoş olanlardan
Bize bağı değil
Şarabı gereklidir
Bırakın bağı budayanların olsun
Size şarabı sunsun
Veren verdi diye
Kuzuyu sevdik
Neden hırçın diye keçiyi yerdik?
Onu kim verdi?
Huylu, huyu ile değil
Veren’den dolayı sevilmeli

MERKEZ Hazretleri der ki;
Derde deva arayan
Yerde aramasın
Kuldan beklemesin
Elini Yüce’ye kaldırsın
Önce O'ndan dilesin
Derdinin devasını bulacaktır
Pabuç çivisiz olmaz
Kul görgüsüz bilmez
Kalbini yoklayan
Boşluk bulmaz
Komşusunu seven
Dünyada da ahirette de sıkılmaz
Nurlanan aşkım beni pişirdi
Kumunu suçladığım
Kumun yolunu örttü

Hz.YUNUS der ki;
Bende aradığını
Kendinde bul ki
Kulluğun mühürlensin
Kaçanı kovalama
Vermeye niyeti olsa kaçmaz
Zor ile alınan haramdır

Vaka gölgeye düşmez
Gölgede aş pişmez
Kaide bozulmaz
Kanun değişmez
Pişen aş kabında kalmaz
Sohbetler daimdir
GARİB’in göç günü yazılana dek
Suyun yolunu veren
Alanları da düşünür
Kamuya uyan
Su yoluna değer verendir


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah