MEVLÂNA’yım ben!

Hoş gördüm
Hoş diyenle dinleyen bir olsun
Sözüm cümleyi eğitsin
Her yolun gidişi
Gidişe uyuluşu olur
Sonbahar yaprak dökümü ise de
Görene güzel gelir

Her ağaç bir olmaz
Meyve veren ağaç
Kuldan uzak kalmaz
Horoz öttüğünü bilse
Sesim kötüdür dese
Bir daha sesi gelmez
Yolun gidişi dönmez
Kul kula köle olmaz
Öğrendiğin, suyun yoludur
Gideceğin karayoludur
Dünyayı demekle güzeli görsen
Kötü diyen güzeli bilmeyendir
Geldiğin gibi bulacak
Dediğin gibi bilecek
Uygundur diyecek

Yer yerindir
Gün gelenin
Günü aydın bilenin
Somun diyen
Ekmeği koltuğa koyan
Dilediği masayı bulur
Huzur madde ile olsaydı
Krallar dünyanın
En huzurlu kulları olurdu

Hz.OSMAN der ki;
Yemeği değil
Geçmeği düşün ki
Geçen, yemeği de bulur
Kalanın yediği
Midesine oturur

Yolumuz Hak yoludur
Niyazımız bilinir
Her kula hak olan söylenir
Hak olanı alırsın
Allah’a sığınırsın
Olayın dönüşü olmaz
Yola çıkan yorulmaz
Aslına dönülecek
Hak olanı görülecek
Kul kulu kendine köle edemez
Gönül hoş olmayınca
Önünde eğilemez
Kula semer vurulmaz

Gönül ateşin büyük
Gitmiş dünyadaki yük
Kendini demeden yürü
Gelenleri de sürü
Sahibim Allah’ım deriz
Selameti O'nda buluruz
Buz gibi gelen suyu
Isıtmadan içeriz
Nerde? diye arama
Gönlünü tara
...................................................................................
(Tebliğin bundan sonraki kısımları bulunamamıştır)
Lailahe illallah Muhammedür Resulullah