MEVLÂNA’yım ben!

Allah’ım cümlenizden razı olsun
Geldik gördük
Şükür dedik
Dualarımızda hep beraber olduk

Sedef kakma yerini bulur
Oğul yolunu hayır ile alır
Sepet saz ile örülür
Yol söz ile alınır
Kul niyet kurar, niyaz eder
Hayır olanı bulur
Yuyanın sözü ile

Yuva’daki sohbeti olsun dedik
YUNUS’uma söz verdik;
Oğula diyeceğim
Yolunu vereceğim
Çizme çektik
Dağı geçtik
Düze vardık
Yemeni aldık
Bağa girdik
Üzümünü toplayacağız
Ayağımız seninle
Niyetin benimle olsun
Yapının bedeni olsun
Yolunda gideni olsun

Kafes elde, kuş yolda
Niyetini, soranın olsun
Nedir? dersen;
Kafes kulun ameli
Kuş emeli
Niyetini kim verir?
Sadece Allah’ım
Verileni bildirdim
Şükür Allah’ım dendi
Sözünü dahi gönüle bağladı

Serçeyi küçük gören
Yaptığına baksın
Güvenini ölçü alsın
Neye geldin?
Nereye vardın? denmesin
Olacakta sebep aranmasın

Mevlâna’yım!..

Daha önce dedim
Limanın yakın olduğunu bildirdim
Yaprağı rüzgâra bırakırsan
Gidişe söz etme
Kalıp yapmak
Mantık ölçüsü ile değil
Ne var ki,
Kalıbı yerine oturtmak
Mantığa hizmeti düşürür

Gününü bağladın
Gelen günü bekledin
Beklediğine uy
Geleni duy
YUNUS’um der ki;
Yuvam dedim
Günümü yuvada
Aş niyetine açtım
Yollara düştüm
Ne gelenin darlığına
Ne olanın zorluğuna
Gönül koymadım
Unutulmasın;
Ne aşsız kaldım
Ne de güçsüz
Her gün gücüme güç eklendi
Dilenen gün beklendi
YUNUS EMRE, günde dahi anıldı
Yolun yolumdur
Allah’ımın lütfudur
Geleni mahzun etme
YUNUS’umu çok sevinçli görürüm
Sevinci seni de sarsın

Yorgan kısa deme
Güvenini kula yöneltme
Veren Allah’ım
Gören Allah’ım
Kul ister görsün
İster baksın
Her kul kendi gücünü
Kendi duvarına döksün
 

Ya Allah diyelim
Yolu açalım
Niyeti geçelim
Niyetin en güzelini
YUNUS’um görür
Aymayı bilenleyim
Yolumu alanlayım
Niyeti verenleyim
Gemiyi sahile getirdik
Limana demir attık
Niyaz ile niyetimizi
Allah’ımdan dileyelim

Açık olan rüyası ile oğula verildi
Söze ne hacet
Gizli mana yok, rüya açık
Dünya ve ahiretin
Aydın olacağı gösterildi
Göçmüş ile dünyayı bilmişin
Arasında nurunu görmüşsün
Göçmüş, türbede olan
Dünyayı bilmiş GARİB

YUNUS’umun yeri
Yolunu yol edelim
Dileğini kendi gücüne bağla
Allah’ımın verdiğini göreceksin
Aynayı yüzüne
Aydın yönden bak ki
Gölge düşmesin
Günde gam desen bile
Geleceğin aydın olduğu bilinsin
Allah’ım cümleden razı olsun

Sazı, sepeti örmek için alırız
Kula vermek için değil
Güdülen koyun olsun
Verdiğin sana gelsin
Yanımızda olana derim
Elma alan dörde bölen
Her kulun hakkını
Yerine verendir
Yerine verdiğin
Sana gelsin dedim
Duacı oldum

Niyetin açıklığı
Niyazın oluşuna delildir
Tarlaya giren
Sahipsiz diyen yanılır
Sadece maddeye sarılır
Manayı düşünse
Sahipsiz olmadığını bilir
Senin malına
Sahipsiz diye oturulanda
Hakkım gider denmesin
Unutulmasın,
Allah’ım gidenin yerini doldurur
Bilinmez rüzgar ne yönden eser
Ordan alır burayı örter

Geceyi, yıldızların görüntüsüne
Sebep diye sevelim
Bunu bildikte
Bir adım öteye atmış olursun
Her makama adım adım gidilir
Her zaman derim; alan bilir
Yemeniyi giydiğinden beri
Bağın verimini beklersin
Bekleyen alır
Sergiye verir
Şarabı olur
Dileyene sunar
Günler sebepleri doğurur
Çalışanın emeği
Çok yiyenin göbeğine benzer
Akan suyun durduğu görülmez
Sahili bulan
Fırtınadan korku almaz
Gözünü sakınan
Kendine güvenini bildirendir
Çöpten sakındın
Ya sivilce olursa ne yaparsın?
Onun için, sakınmayla temkini ayıralım


ALLAH’a emanet olasınız
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah