MEVLÂNA’yım ben!

Olumun verdiğini
Yumağı ile harcayandan söz edilir
Yolunu görmedin mi? dersiniz
Her olay bizden verilmez
İmtihanın kapısı olur
Her zaman derim; Mantık, kulun

Kaderden söz edildikte
Nasıl olsa yazısı böyle denir
Doğum, ölüm, evlenme değişmez
Ne var ki, aradaki olaylar
Her an değişmeye muktedirdir
Kulun seçtiği eş
Olur gibi görünse de
Eş yazılandır
Aradaki olaylar
Kulun gönül yapısına eşittir
Nasıl? derseniz
Kulun aleyhine söylenen söz
Edilen iftira
Gelir senin en can noktanı bulur
Yazılı olan eşe
En yakının hakaret ile varır
Etraftan türlü söz gelir
Senin amelin seni bulmuş olur
Amelin iyi ise
Olaylar da iyiye bağlanır
Değişen kader odur
Kuluna iyi davranırsan
İyi olayla karşılaşırsın
İki rahmetten biri odur
Ortada olan olay
Tefsire yol açmaz
Senin hatan olsa idi
Gidip kulun kapısını çalmazdın
Hata, oradaki kulundan kaçar
Gönlünü olaylara kapar
Hata ordadır ki;
Oğlu bildiği gibi değil
Dediği gibi göstermek ister
Ona daha önce dedim
Oğul gemide fırtınaya tutuldu, duacı ol
Fırtına dursun
Sahile varsın
Kula söz düşürmesin

Hz.ADEM der ki;
Merama değil kerama düştü. Keramet
Meramı bulmadan, keram olmaz
Ona ancak verildi
Verilen derilsin dendi
Ortaya kondu
İmtihanı en güzel ortamda olmalı idi
Uymayan kullarla
Yolu dönüklerle
Karşılamış olsaydı
Hata cemiyette denirdi
Kulu kul affederdi
Cemiyetin sohbetin
En güzelini buldu
O yoldan imtihanı kaybetti
Allah’ımın emri ile
Hz.ADEM elini çekti
Kaygunuz olmasın
Ona deneceği ben verdim size

Güzellik;
Yumağın aldığını bilmeden
Yolunu bulmada
YUNUS’umun erdiğine denk
Gülün, güzellik görün
Olaya kötü tesadüf demeyin
 

Seni sana bildiren her olay
Ne hayırlı olaydır
Aymayı bilsin
Yoluma desin
Gününe kapak örtsün deyin

Kur’an beddua vermez
Kulunu eritmez
Kur’an’ı o yönden düşünenin
Akıbeti görüldü, ele delil verildi
Üzüntüye ne hacet?
Oğulun anasının dediğini söylerim
Aslında onun kapısı kapanmadı
O kendi kapadı.
Allah’ım kulunun kapısını niye kapasın?
Gücünü güç yolda olana harca ki değerlensin
Allah’ımın dediği olur
Kul ettiğini bulur
İyiyi bulan affedilir

Yamalı giyenin
Yamasına söz eden
Yamayı da bulamaz
Allah’ım affetsin
Aynayı eline alan
Gülerek yüzüne baksın
Yerini dünyada alsın
Gönüle ahiret için ölçü koysun
Ne var ki her kul
Kendi gönlünü ölçsün
Nasıl olur? derseniz
Olaylara uymakla
Uymadığına kulağını örtmekle
Göremeyeceğine gözünü kapamakla

Yolumu buldu isem
Gönül yolumdan dersin
Ancak haceti olanda
Yolunuzu bulur
Gelenin yolu
Sohbet ile açılır
Sohbetimize itibar edilir
Hacetine değil
İşte ölçüyü buradan vurabilirsin
Ne var ki yalnız kendine
Allah’ım dediğin anda
O'na uydun,
Selamet yolu buldun
Üzüntü etme, olaya göz atma
Kapak örtülsün, güne dönülsün
ALLAH’ıma emanet olasınız
Olayı cümleniz bal ile bağlayasınız

Söze söz düşürene
Doğruyu derim diyene
Dediği doğru
Ne var ki,
Denmesi gerekli olandan uzak
Cemaat kurulsun
Sözün örtüsü örtülsün
Gönlünü yoklasın
Unutmayı değil
Görmemeyi duymamayı denesin
Günü gelir cemaatımız toplanır
Üzüntüye yer yok
Allah’ım cümlenizden razı olsun


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah