MEVLÂNA’yım ben!

Günümüz güzelliğin yoludur
Yolumuz suyun akışıdır
Sıkana uyarız, bakana değil
Sökenden kaçarız. Evet, ağacı.
Olumun verdiğine uyanın yardımcısıyız
Kaderi yazanı bilenin yoldaşıyız
Sohbeti O'nun adına dileyenin haldaşıyız

Gök kime ne verir? dersiniz
Verimi olmayanın
Kainatta yeri mi olur?
Ne yaratılan boş, ne verilen
Oymayı ele alan
Aynayı yüze veren
Kendinde arasın
Olayı tarasın
Tarağı vurduğun yerde
Yumuşak zemin görürsün
Tarlayı sürmeden
Ekine başlamazsın
Ekim serpmeden
Verimini beklemezsin
Ekime verdiğin emeği
Söküme vermezsin
Yemeni yerde
Dumanı gökte olsun
Gökte olan sana gelmez
Güneşin verdiği
Her kulu sardığı malumunuzdur

Yumurtayı ele alsan
Yumuşak versin dersin
Yumuşak olan yerde
Kırılmasından korkmazsın
Yumurta nedir? dendi
Gönüldür deyim, yerine koyayım

Aya mı gidelim?
Dünyada mı kalalım? diyene de ki;
Nasip olan yerde kalırsın
Cebini ne ile doldurursan
Büyüklüğünü ona göre yaparsın

Gezmeyi düşünen
Kendine pabuç alandır
Oğulun yerinir mi?
Gayesiz gezinir mi?
Soluğu sorulur mu?
Denmediği gibi olsun
Ademoğlu dedim.
Kanda olanda
Zan ile gidende
Suyun akışına
Yüzünü dönende
Denecek ne kalır?
Allah’ıma duacı olunur
Sohbete taş atandan soran
Yolsuz kalır, yolları çok gözetir
Gününün dönüşü olsun, Amin.
Duamız yerini bulsun, Amin.
Unutulmaya gönül koysun
Yani öyle dönüş yapsın ki
Hatırlanması lüzumsuz kalsın
Kendisi yolunu çevirsin
Yuvasına unuttursun
Kulunun ölçüsü Allah’ımda
Gitmekten maksat
Yorumdan uzak kalmak

Kalıp nedir? Beden.
Ruh nedir? Nurdan
Güzel nedir? Nurunu bilenden
O'nun nurundan olduğunu bilen
Nuruna leke düşürmemeye çalışır
Aslında nur leke almaz
Nur ile ruh arasına perde koyar
Ruh nurdan dedin
Arasına perde koydun derseniz
Ruh, varlıktır;
Varlığı, nuru ile besler
Adımını büyük atan
Gideceği yere çabuk varandır
Dumana yer veren
Kendinde olanı görmeyendir
Yuvaya niye pencere yapılır
Işık gelsin diye elbet
Pencere kapalı olunca
Ne ışık, ne hava
Yuvada ne olur?
Hem karanlık
Hem havasızlık
Kulun yaşantısı bozulur
Ruhun da beslenmesi
Allah’ımın nurundandır
Gönül penceremizi açalım ki, beslenelim

HAZRETİ OSMAN der ki;
Nurundan aldığımdan
Günüm bildiğimden
Kalede gözüm olmaz
Kimseye sözüm varmaz
OSMAN’ın kalesine
Yerinmek denmez
Gönlüne olgunluk alandan
Dünya mülkü sorulmaz
Kaleye bayrak asanın
Gözünde geniş yaylalar olur
Açık olanın tefsire meyli olmaz
Dünya malına göz koyan
Kaleye bayrak dikendir
Kaleden bakarsan ne görürsün?
Elbet ‘Hepsi benim’ dersin
Halbuki senin olabilen
Sadece aşkındır
Ona sahip olamadı isen
Kulluğundan yerinmen gerek
Yerinmekten maksat
Allah’ımın verişini şikayet değil
Kendi alamayışına
Hayıflanmak gerek
 

Zembile koyduğun
Alabildiğin kadardır
Zengine yedirdiğin
Gülebildiği kadardır
Fakirin zengine verdiği onu güldürür
Güldükçe gaflete düşürür
Eğer fakir ona verebildi ise
Candan vermiştir
Verdiğini nasibinden kesmiştir
Ona güldüğün
Nuruna perde çektiğindir

Ahiretin yolu
Yolunu bilenle bulunur
Dünyayı sevenle değil
Yolunu bilmeyen çok yürür
Ne var ki yolunu uzatır
Karışık yoldan gider
Eğer mürşit ona manadan gelmiş ise
Yudum yudum verir
Yanlış yoluna gitmeden çevirir
Çünkü olacağı bilir
Mürşit, yolu bilmeyenlere öğretendir
Senin öğreneceğin var mı?
Var dersen, sor
Manadan gelenin
Verişine uydum dedin ya
Mürşide soracağın var mı?
Öyle ise aramaya hacet yok

Sondan iyisini verenin kuluyum
Son nedir? Kıyamet günü
O gün ALLAH’ım
Kulları ile kavuşur
Nasıl? dersiniz
Bedenden sıyrılmış
Mantıktan ayrılmış
O'nun NURU ile yoğurulmuş
Kullarını yerine verir
Beden ayırır mı? dersiniz
Allah’ım elbet ayırmaz
Ne var ki kul kafesten kurtulamaz
Tam benliğini bulamaz
Onun için, anda perde olur
Tam kavuşma
Kafesten uzak kalma iledir

Olumun verdiğine uydun
Hayıra kendini çevirdin
Zulüm ile değil
Sabır ile imtihanını verdin
Aşkı ile doldun
Dolu gönül
Dünya tamahına yer bulmaz
Çünkü gönülde
Aşktan yer kalmaz
Kalanın seveniyiz
Yolunu bileniyiz
Duacı olanıyız
Yerini aşktan besleyen
Oynadığı koluna, yoluna zarar vermez
Yemediği aşa kul kötü demez
Dumanını kulun yüzüne üfürmez

Sepet örelim
Dileyene verelim
Yediğin senin olsun
Sevdiğim benim
Oymayı yumuşak tahtada kullanın
Aşın önüne çorba koymazsan
Mideye sıkı yemek girer
Geçici olanın çaresi bulunur
Göçücü olanın nefesi tükenir
Ne demek? derseniz
Ayağını adım ile atarsan
Yavaş gidersin
Koşmaya çalışırsan düşebilirsin
Onun için tutunacak yer ara ki düşmeyesin.
Tutunacak yer neresidir? dersen, imanın.


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah


(Resim verilir: ABDÜLKADIR GEYLANI Hazretleri)

Yerden gökten sudan alan
Gönül ile kainatı saran
ABDÜLKADIR GEYLANI Hazretleri
Tarla kuşu ekinin dişinde
Günün konusu
Kuşun yapısına uygun

Yükünü yerde bulan
Mülkünü toprağa bağlayan
Gücünce çalışıp
Allah’ım diyen
Yolda kalmaz
Nasibin olan
Senden gitmez
Sebepsiz kuş uçmaz
Tarlayı seçmez

Övmek değil, sevmek gerek
Mürşit için dedim
Her sorana de ki;
Allah’ım dediğin yerde
Gücünden söz etme
Olanın gücün lie geldiğini sanma
Hangi yolu seçeyim? deme
Seçtiğin yol senindir
Geçtiğin yol rüyada olur
Ne ileri ne geri götürür
Hangisini seçeyim? diyene dedim
Allah’ıma havale edilenin
Doğruyu buldurduğu görülür
Güzellik, olana uyulandadır