04 MART 1971


MEVLÂNA’yım ben!

Semer dar gelirse
Ata vurulmaz
Çünkü netice alınmaz
Atı da semiz olmalı
Semer de temiz olmalı
Bineni gören
Heybetli bulmalı
Pas diyen çekilir
Oyunu bırakır
Sermayesi olan
Eline güvenen gelir

Zaman bize andır
Dedim size göç var
Neden günü görmeyelim?
Kendim için değil
Sizler için gelirim yalnız
Mesajımız onlara
Kendimi bildiğimi göstermez mi?
Yazılarım MEVLÂNA’nın denmez mi?
Ben ne isimle gelirim?
Demek ki kendimi bilirim
Anlamayı, gelene bırakın
Okuyun, çözün dedim
Yazılarımı gönüle kazın
Ne sepet doldurmaya
Ne gönül eğlemeye gelmeyiz
Mümin olana yol
İmtihan dileyene yardımcı geliriz

Her şey Allah’ımdan dilenir
Hak yiyeni Allah’ım şaşırtır
Onun nasibi olmayanı
Eline alsa bile elinden kaçırır
Dünya malı dünyanındır
Dünya kulu hummalıdır
Düştü mü derde, der ki;
Gönül darda
Gönül dara girmez
Kul öyle görür
Gaileyi üstünden attımı
Gönlünü geniş bulur
Bıraksa da bulsa da
Elinde nasibi ne ise o kalır
Vurduğu oltaya gelecek balığı, kul bilmez

Salın büyüğü çok yolcu alır
Elbet küçük olanı da az yolcu alır
Dersen, söylemeye ne hacet
Değerli olan;
Yolcunun çokluğu değil
Niyetin olgunluğudur
Dersiniz;
Dedem neler der
Sallarla gezer
Salın değeri
Suda gitmesindedir
Sudan çıkardın mı ne iş görür?

Asıra asır katmış
Ademoğlu yaratmış
Günden güne adım atmış
Bu ne senin, ne benim
Ne gelenin Ne göçenin eseridir
Allah’ımın emridir
 



Her gün ileri
Yeni buluşlar
Yumak dolayışlar
Atmosferi geçişler
Atmosferden önce
İnsan olmuş çözülmedik
Beyin olmuş bilinmedik
Yumağın çözülmedik neleri var?
İleri gidilen nedir?
Allah’ımın gösterdiği, bul dediğidir
Elden, koldan, beyinden
Aldığını veremezsin
Verilen akımla
Beynin yumuşaklığı ölçülebilir mi?
Beyin alım merkezidir
Vermek, akıma tabi değildir
Şu demektir;
Beyin trafo merkezidir
Beyin, damarların muhafaza işini yüklenir
Eğer sert kaslar olsaydı
Daimi kontak halinde olurdu
Elbet sizden öndeyim
Arkadan gelirsiniz
Açılan pencereden bakarsınız

Gecenin sözü ağır oldu
Düşünceye dalındı
Daha derini gelene bırakalım
Günde olana diyelim
Ona de ki;
Kim geldi? Kim kaldı?
Korkuyu neden gönüle aldı?
Amacın dayanmaktı
Gücüne güvenmekti
Neden yarıda durdun?
Hummalı yolu sordun?
Her kulun ömrü biter
Ömrüm bitecek diye dert eden
Yumağını huzursuz sarar
Olaya gönül takma
Gönülü manadan çekme
Aşk yolunu sen ara, o seni bulur
Varılan netice huzurdur
Dünyada hasta olan
Ne ilk kulsun, ne son olacaksın
Her hal ile Allah’ıma varacaksın
Aynaya gülen yüzle bak
Yaprak dökümü deme
Ağaca bak yeni filiz atar
Güzellik nerede olsa görülür
Ömür huzur ile yaşanır
Sil at gönlündeki dumanı
Deme Allah’ım verir
Elbet Allah’ım
Derdi de verir dermanı da
Kaide budur
Geldim, gördüm, döndüm
Kimse dışında kalamaz
Yazılandan dönemez
Ne dert edin, ne de etrafını üz
Allah’ım de sevginle gez
Sebep oldurur, şifa buldurur

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah