17 MART 1971


MEVLÂNA’yım ben!

Yumağın sarılışı
Olayın görülüşü
Benden değil
Allah’ımın vergisindendir
Gelenlerle beraber
Soranlarla beraberim

Sahipsiz kul olmaz
Allah’ım kulunu bırakmaz.
Susuz; Dağda da, bağda da
Ağaç yetişmez
Ağacın yetiştiği yer değil
Aldığı sudur mühim olan

Her Ulunun bir verişi vardır
Verdiğim de sudur. İman.
Dağdaki de Uludur
Verdiği güç yoludur
Bağdaki de Uludur
Verdiği göç yoludur
Benimki aşk yoludur
Ulu vardır, namaz niyaz yolu verir
Kulu o yola çağırır
O yolla Allah'ımı bildirir
Ulu vardır, yolun sadece
Yardım ile olduğunu öğretir
Ben de, sevginin zaten
Her ikisine götürdüğünü bildirir
Evvela sevmeyi öğretirim

Yanınızda yönünüzde oldum
Her olaya karıştım
Söze ne hacet
Gönüllerle beraber
Andığın an
Yanında olduğumu bilirsin
 



Hasretim dersin
Gönül koyarsın
Ne yapalım ki,
Aramızda perde var
Bilirsin ki,
Perdenin ardındayım
Ne üzülürsün?

Meydanın verdiği
Kulun güne kadar gördüğüdür
Merdivenin verdiği
Kulun vardığıdır
Varışa müjdecidir
Gelme geriye demem
Çünkü gidişin dönüşü olmaz
Yumak geriye sarılmaz ki

Asmayı budadın
Kütüğü bekledin
Koruk elbet üzüm olacak
Şarabı içilecek
Müstesna olayı
Benden değil
Allah’ımdan dile
Allah’ım nurunun filizinden
Beni de nasiplendir, de
Olana filiz dersin
Allah’ıma şükredersin
Allah’ımdan dileyen
O'ndan bekler
Sebep elbet kul olur
Ne var ki sebebi Allah’ım yaratır


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah