MEVLÂNA’yım ben!

Hummalı yoldan
Hummasız geldiniz
Yolun gidişini
Benden sordunuz
Ne rüzgârın sesi
Ne yağmurun gelişini
Kendinize dert etmeyin

Nefes her kulda birdir
Ne var ki;
Nefesin ölçüsü ayrıdır
Hafız okur Kur’an’ı
Der ki;
Andım Cananı
Canan der ki;
Ben okurum kulumun gönlünü
Gönülde lisan ayrılmaz
Kur’an vericidir
Allah’ım görücüdür
Kur’an’ı okumak nedir?
Cananı anmak elbet
Amma, dediğini alabilirsen
Allah’ım söz ile değil
Kur’an’ı ile verir

Ruh gelmez diyene de ki;
Ruh gelmezse
Allah’ım göndermez mi?
Kim gelir?
Peygamberlere kim iletir?
Allah’ımın gönderdiği
Çok yüce ruhlar vasıtasıyla
Niyazları, kitapları ne verir?
Ruhları bırakın diyene de ki;
Tutmaya zaten gücümüz yetmez
Gelen vazife için gelir
Sözün şurası doğru ki;
Gelene dünyadan boşuna sorulur
Söylenen, zaten gün gelince görülür

Uluya mühür vurmak için
Doğruyu almak gerekir
Kulun zannınca
Dediğim size değil
Size yol verdim,
Ölçü koydum
Ne dolun, ne taşın
Bardağın suyu Ölçü ile içilirse faydalı gelir
Bu mudur? diyene de ki;
Bahçeye ne ekersen onu biçersin
Duamız, onun da güller dikmesidir

Cananı anmak için
Dilimden mi geçeyim?
Güzel görmek için
Yolumdan mı çıkayım?
Yolum ne çamur ne taş
Cananıma vurdum baş

Kur’an’ı olduğu gibi okursun
Amin dersin geçersin
Tefsir deyip okursan
Yolunu öğrenirsin
Okuyup geçmek m?
Yolunu bulmak mıdır güzel?
Okuyuş, hafızınkidir güzel
Biliş, açıklanandır güzel
 

Siz ruhları değil
Ruhlar sizi vazifelendirdi
Yapılan salon oyunu değil
Allah’ımın ismi anıldı
Yolu öğrenildi
Verilen, yolun aşımıdır
Koluna giren elektrik akımıdır
Deme; Yazayım, hummalı olma
Yazmak her kula verilmez
Üstünde durma, mahzun olma
Üstünlüğün, yazıyla verilmesi midir işareti?
Şu demektir;
Üstünlük yalnız yazıyla değil
Bir çok şekillerle tezahür eder
Olmasını dilediğin
Gelir seni bulur
Yol senindir, yürü
Yürüyen varır
Varan bulur
Alan sevinir
Sonsuzluk güzeldir
Suyunu alan yanılmaz
Gelenin dediği dinlenir
Mantığa vurulur
Uymayan elenir
Yuva’ya söz hakkı kulundur
Veren ancak yolu bildirir
Anıldığım yerdeyim dedim size
Muntazır olduk söze

Sunduğum, ne erkendir ne de geç
Merdiven tek tek çıkılır
Hızla çıkan çabuk yorulur
Acele eden yanılır
Yemeği acele yersen ne olur?
Midene oturur
Bekleyen muradını alır
Sahip olduğun canın
Allah’ımın emanetidir

Meydan kulu
Buldu yolu
Yaratıldık, yumak olduk sarıldık
Ömre son geldi dedik
Emrine uyduk
ALLAH’ıma emanet
Cümlenize selamet
Gidenlere rahmet

ALLAH’a ısmarladık

Sözüm öze uysun
Günde yerini bulsun
Dedim, çoğun hazmı güç olur

Yumak dedim
Kulun ömrünü söyledim
Meydan senin
Yalnız değil beraber
Varılan yerdir mühim olan
Verilen isim değil
Veren de mühim değil
Öyle dilemiş, öyle demiş
Varsın desin

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah