MEVLÂNA’yım ben!

Sohbetin kulu aydınlattığı malumdur
Ne var ki, sohbet çeşmesi akmalı
Her gelene bakmalı
Ne kulu ayırmalı
Ne yolu kayırmalı
Şu demektir;
Suyun başında olan
Suya sahip çıkmasın
Elbet Allah’ım suyu
Cümle kulu için verir
Suya bina yapan
Ona sahip olur diye bir kaide yoktur
Ne olursa olsun
Cümle kul faydalansın
Münasip suyun başına geldiniz
Kana kana içtiniz
İçmesen, ‘Bir daha’ der misin?
Dağı taşı aşar mısın?
İçtik hep beraber
Gücümüzdür alırız
Sevgimizdir buluruz
Bu mudur? dersen
Ya nedir? derim

Olum, adım adımdır
Yürüyüşe geçen
Geri dönmez
Bu yolda dönüş olmaz
Çünkü MEVLÂNA bırakmaz
Aşk için dünyadan vakit ayırırız
Vakitte nakit
Nakitte sakat yok elbet
Allah’ım dileyene gösterir
Yolunu almış kuluna kaftan giydirir
Ya Allah dedin yürüdün
Olmasını dilediğini
Niyazınla oldurdun
Namaz, borcun
Allah’ımın yoluna
Bayrak açmak diledin
Dilediğini niyazınla oldurdun
Allah’ımın yoluna bayrak açmak
nedir bilir misin?
Bayrak, fethin alametidir
Aşk yolunun fatihi oldun
Sana rüyanda gösterilen odur
Aydın olsun gönülcüğün

Andığın sorduğun
LOKMAN dediğin
Geldi yoluna dedi ki;
El elinden
Kul dilinden bulur
Hayrı da şerri de.
Elin nur ile, dilin Pir ile halleşir
Daha ne dilersin?
Elim elinle, gönül gönlünle
Olmasını dilediğin niyazınla
Saadet dediğin, ayağında

YUNUS’um geldim
Aşk ile söz aldım
Aşksız söz alan var mı?
YUNUS şaşar, boş laf atar
Aşk için toplandık
Söze ne hacet
Bilirim okuyanı
Adıma söz alanı
Elele olduğumuz
Bir ağaca durduğumuz nasıl belli
Yaprağı dökülmeyen ağacız
 

Daha mı?
Manisa’dan gelenler
Yetmiş kuluz diyenler
Gelmiş göçmüş Yetmiş Evliya
Yetmişi burada
Hep beraber oluruz
Bilen kulu severiz
Bilmeyeni de severiz
Ne var ki yol dileyene
Allah’ımdan izin gelene veririz
Derseniz; Daha var mı?
Çok, umduğunuzdan çok
Kızmak faniye
Şakalaştık, halleştik
Dünyayı mı dertleştik?
Ocağımız sönük değil
Ocağım yanar
Bacamız tüter
Alevlenmek gerek

Mevlit? dediğin
ÇELEBİ’den sorduğun
Aşk şarkısıdır
Mümin olan bilir
Nasibi ayağına gelir
Gönüle yatmayana mehil verilmez
Mehil zamanla meyile dönmez
İyi olan yolunu bulsun
Yolunu tutan yoldan çekilsin
Yolu kapayan sen olma, yüksel

Yolumuz huzurda başlar
Huzurda biter
Sabahı beklersen
Huzuru bulursun
Aydan zarar beklersen
Günden zarar
Kararını kendin ver
De ki; Şüphesiz karar
NUMAN der ki;
Nasip ne sende, ne onda
Yazıyı yazanda
Günahı kısadan çevirmek de sevabı getirir
Almak güzel
Ne var ki gönüle yatırmak gerek
Yatmayanı anda uzak tutmalı
Vazgeçmek, evlenmeden sonra bile
Mevcut bir kaidedir
Sözün dönüşü kısa yolla olmalı
Şaka, şaka olacak mevzularda yapılır
Gönülü duman bürüyende şaka
Yumağın düğümüne düğüm katar
Gönüle yatmayana el uzatmak, haksızlıktır
Nasıl ki rüzgâr bulutu yürütür
Dualar da kulu yüceltir
Her nefes bir kat daha çıkarır

(Resim verilir)

Kim yaptı? dersin
Dedim; Manisa’dan geldi
Yetmişi size bildirildi
Kendi eliyle resim verildi
Gönül yolu ile yetmişe karıştı
Bilinenden, bilinmeyenden geldi
Yetmişi bir oldu


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah