(Regaip Kandili)

MEVLÂNA’yım ben!

Yüce’nin yolundayız
Cümlenin kolundayız
Yolumuza göz atsak
Hayır denen yöndeyiz
Cümlemiz andık, anıldık
Hep bir olduk kucaklaştık
O günün bağlandığı
Bugünün derildiği
Yarının serildiği andayız

Yumuşak olalım dedik
Niyazdayız
Kaderi söyleyene
Çoktan geçtik
Sohbetimizi açana
Allah’ım razı olsun dedik
Sohbet sohbeti açar
Kul her sohbette
Bir adım öteye geçer
Cümlenizden Allah’ım razı olsun
Söz dileyen sıraya girsin

Allı dallı
Güzel halli
Hak yollu dedi
YAHYA EFENDİ geldi
Cümlenizi selamladı

Yumağın ötesi yok
Mümin kulun katısı yok dedi
YUNUS’um geldi:

Adım tek tek atılmaz
Mümin şerre katılmaz
Katılanla bir olmaz
Elbet o yolda kalmaz dedi
Selamet diledi

Mümin kulunun yolu
ŞUAYİB’tir kulu
Cümle ile yolu
Dileyende hali
Kaygısız kalınız
Kederi siliniz
Keder olan yoktur
Ne verdi ise haktır dedi
Cümleye katıldı

Aynaya bakandan
Suya akandan
Yolunu alırsan
Şaşırmazsın dedi
MERYEM söze girdi
Gönlünü her gönülde buldu:
 

Allah aşkı mutluluktur dedi
Cümlesinin selamına
MEVLÂNA sözcü oldu:
Olmuşu alırız
Olmamışı sileriz
Geçmişi böleriz
Kuşağı dileyene sararız

YUŞA Aleyhisselam der ki;
Adımı ŞUAYİP ile karıştırdınız
Yumuşak yolumu
Yolunuza bağladınız
Andınızı bilmeden
Buldunuz sormadan
Eyvallah diyelim
Her hale uyalım
Silelim her olanı
Kaderi gönlünce böleni
Oymayı verenden bilelim
Elde, dilde, gönülde
Birlik olalım
Cümlenize selam olsun
Hak yoluna adım atılsın
Atmadık mı? derseniz
Durmak yok
Her atılan adım
Yeniden doğuştur
Dursan attığın adım nerde kalır?
Hak yolunda durmak yoktur
Müsterih olasınız
Resulünün şefaatine sığınasınız
Cümlesine kanat açtım
Gönüllerine uçtum
Umut bedenin değil
Gönlün nasibidir
Beden, nasibi ne ise onu görür
Gönül umut ettiği kadar alır
Ne var ki umudunuz
Çapımız kadar olsun
Umut ne ile beslenir?
İman ile
İmanınız üstün olsun
Umudunuzu buldursun
Aynaya bakalım
Ateşimizi yakalım
Allah’ıma emanet edelim

Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah