MEVLÂNA’yım ben!

Meydan sizindir
Söz Hakk’ın
Uyduk yoluna
Yuyanı olduk
Her dileyeni bulduk
Kuyuyu kaynak diyene de ki:
Kullandıkça.

Yemediğin meyve
Ham ise atılır
Ermiş ise bozulur
Ne demek? dersen
Bilgisini kendisine saklayan alim

Olmuşu silersen
Olacağa gülersin
Kararını verirsen
Dinleyeni ararsın
Müsterih olalım
Cümlede bulalım

Kuran’ın yolu yolumuzdur
Merhamet, ne kulun gücünden
Ne de vergisindendir
Kul eğer seviyorsa
Sevgisini cümleye bölüyorsa
Merhamete zaten gerek yoktur
Çünkü merhamet
Allah’ımdandır
Neden? demeyiniz
Merhamet niyedir?
Öksüz kalan
Yahut yoksul olana
Eğer her yerde
Allah’ım hazırdır dersen
Kendini merhamete
Mezun görmezsin
Yanlış anlaşılmasın
Her kul kendi nefsinde kalsın demedim
Merhameti sevgiye yöneltsin dedim
Sevgiye katılan
Kayıtsız şartsız beraber olandır
Yumuşak yolda olan
Günün haline uyanın
Gidişi nasıl olur?
Yük aldıysa yavaş yürür
Sözünü verir
Gönlünün dumanını üfürür

Uygun günün yorumu
YUNUS’umdadır
YUNUS’um der ki;
Meyveyi bekledik
Olsa da yesek dedik
Oldu gördük
Elimizi verdik
Gölde balık ararsan
Derine gidersin
Deryada balık ararsan
Durgun suda kalırsın

Suyun başında
Söz harcanmaz
Ulema ilmini
Gönlünce yorumlar
Yorumda hata aranmaz
Usta muayyen ölçüde
Masa yaptığı halde
Birbirine uyduramaz
Çünkü aldığı kereste
Birbirinin aynı değildir
 

Yazanın yazdığı
Okuyanın niyetine göredir
Onun için
Her kulun çözümü bir olmaz
Hatalısın diye ona itiraz edilmez
Bir ağacı düşünün
Her bir yönü ayrı çeşittir
Ayrı yönlerden gören
Gördüğünce tarif eder
Ayrı tarif ediş hatalı mıdır?

Minareyi yönüne örnek alan
İlmin olumunu saran güller açılırken
Neler görürsün?
Gönülde açan gülleri dedim
Güller açarken
Her hale uyduğun
Her hali hoş gördüğün
Gülene güldüğün
Ağlayanı okşadığın görülür
O’nun yolunda olmak
Halince hallenmektir
Sadece adını dilde gezdirmek değil

Fıkıh kainatın sözlüğüdür
Meyhane misali olsa
Elde kadeh gezilse
Söz kimseye düşmez
Meyhaneden çıkmışsan
Yolda yere çökmüşsen
O zaman her kula söz düşer
Kuluna kafir denmesin
Günde uymazsa
Gelende uyar
Söz seni yolda koyar
Mimar binayı kurar
Yolunu hayra yorar
Resulümüz kucak açar
FATIMA anamız bağrına basar
Yolda kalan O’na koşar
Su dileyen O’ndan ister
O’nun vergisi
Cümleden yoktur kaygusu

Mevlâna’yım!..

Söz aldım
Verileni gördüm
YUNUS’um yapıya baktı
Ben kapıya
O’nun olanı bulman için
O’na varman gerekir
O’nu bulursan
O’ndan olanı görürsün
O’nu bilmeden
O’na varmadan
O’ndan olanı bilemezsin
Pirler O’nu buldukları için
O’ndan geleni
O’ndan olanı bildiler
Hepsi aynı
Uymayan olmaz
Söz Hak’tan ise
Şahit istemez

Allah’ıma emanet olunuz
Her adımda adını zikredesiniz

Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah