MEVLÂNA’yım ben!

Yeşil rengin yayıldığı
Güzel günün sayıldığı yerdeyiz
Gelenlerle aynı yoldayız
Selam olsun cümlenize
Huzur gelsin gönlünüze

Kumun elendiği
Kulun belendiği
Yerine yoluna
Yardımcı gelindiği bilinsin
Sahilden arayan
Dağdan sormaz
Dağdan gelen
Bağdan almaz
Yünüm eğireyim
Yolumu ayırayım diyene de ki;
Koyun yünün verirse
Kulu yolu görürse
Eğirirsin, ayırırsın

Günün yorumu
Yeniye yol getirir
Yelden selden değil
Güneşten nasip alır
Dönüyor dediğin dünya
Yumuşak kuluna
Oyun misali gelir
Her olaya kaygu alma
Yorumun yersizdir
(?) Dumanı gönlüne alana
Geyik yerini bilir
Suyun başını bulur

YAHYA EFENDİ der ki;
Yoldan beklenen
Niyazın gibi bulur
Yeniyi gönlünce sarar
Deneyden yer bulur
Gününü öyle alır

MERKEZ’im der ki;
Meyveyi olmuşundan
Sevmeyi ermişinden öğren
Nasıl? dendi
Ham meyve yerken
Tadını alamazsın
Cahil kulunun sevgisinde
Aradığını bulamazsın
Dağınık olan
Kaygu vermesin
Nasıl düzen bulur? denmesin
Dost denilsin
El verenler tanınsın
 

Dumanı dağıtan
Gönlünü eğitendir
Gönlünü eğiten
Yudum yudum aldığını içendir
Ocak tütsün
Yaban bitsin
Duyandan değil dersen
Bağlı günü geçsin

Oymayı eline alan
Tahtayı biçimine koyan
Sesten sözden geçip
Hal ile uyan
Olmuyor denileni
Oldurmaya çalışan
Yaptığını cümle için bölüşen
NUH Aleyhisselam:

Yol aldım geldim
Selama durdum
Günün olayını
Hayıra yordum
Olmuyor denilen olacak

YUNUS’um derki;
Desteyi ayırma
Hastayı düşünme
Allah’ımın nimetidir
Ulusunun himmetidir
Ağaç vergisinden
Soruya alınmaz
Kul övdüğünden
Nafaka sormaz
Yerimiz bilinenden
Dileğimiz hayır bulasınız
Hayırlı olasınız
Ona de ki:
Doğuşuna inanmayan
Olumdan söz almayan
Buluta katlanmayan
Rahmetini bulamaz
Asmaya dayanana
Ak iken renklere boyayan

Allah’ıma emanet olunuz

Yerine geleni sorana de ki;
NUH Aleyhisselam gelir
Elini verir


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah