21 ARALIK 1973


MEVLÂNA’yım ben!

Hayır dedik
Her halde gördük
Cümlenize selam olsun
Her gelen alsın
Her alan bulsun
Yazandan sorguya düşmesin
Yazan bilir yazar, görür yazar

Yolunun ötesine değil
Attığın adımda gölgeni ara
Gölgende günün dönümüne uy
Uymak güzeldir
Yerde gördüğüm deme gazeldir
Gelen senden olmasa da
Bil ki O’ndandır
Yüzüne gülmese de
Gönüle kaygu koyduğundandır

Görgüde aranan nedir?
Sadece günün aydınlığı mı?
Günde yerde gölgeni ararsın
Gecede gökyüzünde
Yıldızları sayarsın
Öyleyse her hale
O’ndandır diye uyarsın

Kaderim O’ndan mı?
Benden mi? dersen
Kurulan bina O’ndandır
Sen binanın içini
Dilediğin gibi tezyin et
Dilediğin şekilde tanzim et
Varlığım O’nun
Darlığın senin
Varlıkta darlık dersen
Tanzimini değiştir
Pencere önünü dolapla örtme

Destiyi eline alan
Subaşına varan ile dolduracağım diyebilir mi?
Ya destiyi kırarsa?
Alacağı avucu kadardır
Ya Allah dedikmi
Nasip ettiğine eyvallah demektir

Deryaya pabuç ile girer misin?
Dikenli yolda yalın ayak yürür müsün?
Ya etrafı görür müsün?
Neden dikenli yola atar beni? dersen
Varıştan şüphede olduğundandır
Güzeli görmeyi unuttuğundandır
Sana güzeli hatırlatır
Dikenli yoldan çıktıkta
Yolunda ne olursa olsun
Çirkin der misin?
Demek ki diken dahi sana yardımcı
Gel onu da sev ki
Ellerin her an Hakk’a açık olsun

Durmayı dileyen yorulandır
Öyleyse durasıya değil
Adım adım gidilsin
Çevreyi dolaşırsan
Her gördüğün ile halleşirsen
Göreceğin nedir?
Gelişin hikmeti
Yoldaşın himmeti
Halinde gurur olmazsa
Ahvalin yormaz
Olmuşu olmamış ile karıştırırsan
Olmuşu harcamış olursun
Nasıl? dersen
Olmamış olmuşun halinden sıyrılmaz
Karışan her varlık kayırılmaz
Sözde hata yok
Deryadaki balık
Ne kadar büyük olursa olsun
Deryadan çıktıkta sana gelir
Kendine değil
Çünkü kendi deryanın malıdır
 



Geminin yolunda
Yunusun halinde görülen nedir?
Söze verdim
Niyaz elbet
Güzel, sorgunun değil
Niyetinin güzelidir
Ne var ki niyazlarınız
Sadece varmak
O’nu bilmek olsun
Yoksa O seni
Gideceğin yere götürür

Yunus’um
Gemi ile halinde görülen
Halik’inden verilendir
Yolunu kaybedene buldurur
Dedim daha önce
Kul görmezse
Çizgiye uymazsa
Yunus önüne düşer
Yolunu buldurur
Ya yunus nerden bilir? derseniz
O da Hakk’ın hikmetinden
Onun için kendinizi
Şeksiz şüphesiz
Hakk’a teslim edin
Gecede yıldız, deryada yunus,
Çölde susuz gelir
Sana yolunu buldurur
Susuz kim? dendi
OMAR der ki:
Suyu susuza sor ki
Sana kuyu açsın
Ondan yol dile
Önüne geçsin
Kumda iz arama
Çünkü örtülür
Dağda dizini vurma bertilir
Giden ile gelenden
Sorguya düşme
Yumağına düğüm verir

YUNUS’um söz diledi;
Gelenlerle bir olsak
Yer ayıranı görsek denmez
Çünkü hep biriz
Yaktık ateşi
Bulduk kardeşi
Halde aradık
Gönül ile bağladık
Gerçek dönüştür bildik
Yalan olan var mı? derseniz
Sadece geliş ile dönüş gerçektir
YUNUS oldu isem
Gelişim dönüşüm olduğundandır

Olacakta pervane dönmez
Olanda döner
Pervane her olan ile söner
Damda su var ise
Odaya sızar
Damdan sızan su
Kulu hoşnut eder mi?
Demek ki su dahi
Yerinde gerek

Eyvallah diyelim
Cümle ile kucaklaşalım
Sözü YUNUS’tan aldık


Allah’a ısmarladık dedik

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah